بسیاری از مراجعانی که از مطب هرکدام از ما سر در می آورند، فکر می کردند که روابطشان را به درستی پیش می برند؛ چراکه از چهارچوب های نسل های گذشته فاصله می گرفتند، تمرکزشان را بیشتر روی پیشرفت کاری و تجربیات می گذاشتند تا بچه دارشدن و قراردادهای رسمی و بعد از «خودشناسی» سراغ انتخاب شریکشان می رفتند. بااین حال، همیشه اوایل یا اواسط دهه ی چهارم زندگی شان، سروکله شان در مطب ما پیدا می شود. چرا؟ چون برای اولین بار به این نتیجه می رسند که رابطه شان را دوست ندارند و از دست شریک زندگی شان کلافه شده اند، اما درعین حال می دانند که یک جداییِ دیگر راه حلش نیست. آن ها متوجه یک الگوی شکست در رابطه شان می شوند؛ پس بالاخره در آینه نگاه می کنند و این سؤال را از خودشان می پرسند: «چگونه می توان رابطه ی ماندگاری داشت؟» ما بعد از روابط متعدد، ماجراجویی درونی (که هنوز هم مشغول آنیم)، جلسات تراپی، دانشگاه تراپی و تجربه ی کمک به هزاران نفر در زمینه ی روابطشان، یاد گرفتیم که خودمان چگونه روابط بهتری داشته باشیم. ونسا در سی ویک سالگی بیدار شد؛ بعد از پایان نامزدی اش و نقل مکان به لس آنجلس. جان فکر می کرد که در سی وپنج سالگی و بعد از طلاق بیدار شده، ولی راستش را بخواهید، جان تقریبا تا چهل سالگی بیدار نشد. در کتاب تقصیر هر دوی ماست، جان و ونسا رابطه شان را زیر ذره بین می برند تا خوانندگان رابطه ی خودشان را بهتر درک کنند: روابطشان در گذشته چگونه بوده؟ کدام یک از آسیب های روحی را وارد رابطه ی جدیدشان کرده اند؟ چگونه با یکدیگر پیشرفت می کنند تا یک پیوند سالم و بلندمدت را پرورش دهند؟ واقعیت حیرت آور این است که عاشق شدن بیشتر به شما مربوط می شود تا شریک زندگی تان. بیشتر چالش و پیشرفت مطرح است تا راحتی و آسودگی. رابطه در خواب وخیال رشد نمی کند؛ بلکه در خاک ارتباط، کنجکاوی، صبر و درک ریشه می دواند. کتاب تقصیر هر دوی ماست مناسب کسانی است که در زمینه ی روابط به دنبال مشاوره های واقعی می گردند؛ مشاوره هایی که هر دو طرف را مسئول رابطه می دانند و روابط را با صداقت و شفافیتی تحلیل می کنند که همگی مان به آن نیاز داریم.