ژوزف استالین، دیکتاتور مشهور روسیه در جون سال ۱۹۳۴ گوشی را برمی دارد و با «بوریس پاسترناک»، نویسنده ی بزرگ روس و خالق اثر ماندگار «دکتر ژیواگو» تماس می گیرد. او می خواهد درباره ی دستگیری نویسنده ی بزرگ دیگری، «اُسیپ ماندلشتام» با پاسترناک مشورت کند. این تماس کوتاه که ظاهرا حدود سه دقیقه طول کشیده است، به قدری در تاریخ ادبیات روسیه مشهور شد که به مرور با افسانه درآمیخت و نسخه های بسیار متفاوتی از آن گزارش شد. در برخی از این گزارش ها آمده است که پاسترناک، استالین را سرزنش کرده و فضای گفت وگوی شان دوستانه نبوده است. اما گزارش های دیگر، چیزهای دیگری می گویند. همه ی این ها و مفهوم اقتدارگرایی و رابطه ی آن با ادبیات، دستمایه ی رمان «اسماعیل کاداره» قرار گرفته است. کاداره در داستانش، از منابع دست اول و حقایق این ماجرا استفاده کرده است و برخی از شخصیت های ادبی مرتبط با پاسترناک و ماندلشتام نظیر «آیزیا برلین» و «آنا آخماتووا» را وارد داستان کرده است و نهایتا با درآمیختن واقعیت و خیال، داستانی گیرا خلق کرده است تا از قدرت و ساختارهای سیاسی و رابطه ی نویسندگان و استبداد بگوید. داستان او تأملی گیرا درباره ی اقتدارگرایی و رابطه اش با ادبیات است و کاراکترهایش همگی نویسندگان و شخصیت های تاریخی جذاب دوره ای مهم از ادبیات روسیه اند. رمان کوتاهی که پیش از مرگش، در فهرست جایزه ی بوکر ۲۰۲۳ نیز قرار گرفت. جالب اینکه خود کاداره نیز ظاهرا تجربه ی مشابهی داشته است و وقتی هنوز آلبانی را ترک نکرده بود، تماسی را مشابه با تماس استالین با پاسترناک تجربه کرده است. کاداره که خود قربانی دیکتاتوری وحشتناک «انور خوجه» یکی دیگر از دیکتاتورهای معروف دوران سلطه ی کمونیسم در بلوک شرق بود، سال ها پیش از آلبانی به فرانسه مهاجرت کرده بود. او اول جولای ۲۰۲۴ (یازدهم تیر ۱۴۰۳) از دنیا رفت.