مجموعه ی حاضر، حاوی مقالاتی است از نگارنده در زمینه ی "ارتباطات از منظر گفتمان شناسی انتقادی" که با این عناوین به چاپ رسیده است: "ارتباطات از منظر گفتمان شناسی انتقادی"، "پژوهشی در میزان صراحت یا پوشیدگی پیام در گزیده ی سرمقاله های روزنامه های ایران: رابطه ای بین ساختارهای گفتمان مدار و ساختارهای زیربنایی فکری ـ اجتماعی"، "بازنمایی کارگزاران اجتماعی در منازعات فلسطین و اسراییل از طریق ساختارهای گفتمان مدار جامعه شناختی ـ معنایی"، "نگاهی به جایگاه علم زبان شناسی در ایران"، "کاربرد زبان شناسی در تهیه و تنظیم خبر"، "نظری بر برخی مشکلات معادل گزینی و نگارش نوشته های زبان شناسی در فارسی: طرح مساله و راه حل های احتمالی"، "تحلیل و نقدی کلی بر کتاب های درسی زبان انگلیسی قبل از دانشگاه در ایران" و "تاثیر فرهنگ اسلامی بر امثال فارسی". برای نمونه، نگارنده در مقاله ی نخست بر آن است تا نشان دهد چگونه باید ارتباط موثر بین افراد برقرار کرد. به زعم وی: "ارتباط فرآیندی است که ضمن آن شنونده از نیت گوینده برداشتی می کند. طرفین ارتباط ذخایر ذهنی متفاوت دارند؛ از طرفی همه ی گویندگان در بیان مافی الضمیر خود به درجات مختلف قاصر هستند و در عین حال، شنوندگان از گفته ها یا نوشته ها با توجه به سوابق تجربی و اجتماعی خود برداشت های متفاوتی خواهند داشت. هرچه تفاوت در نیت گوینده و برداشت شنونده کم تر باشد ارتباط موثر تر است. در ارتباط زبانی دوسویه، به طور طبیعی مهارت های اکتسابی چهارگانه ی زبانی، گوش دادن، سخن گفتن، خواندن و نوشتن مدخلیت دارند. تربیت فراگیران زبان در زمینه ی مهارت های چهارگانه باید به نحوی باشد که هرچه بیش تر بتواند فاصله ی نیت گوینده و برداشت شنونده را کم تر کند". او هم چنین در مقاله، راهبردهایی را در خصوص تحقق این اهداف عرضه کرده است.