جان های همدل، ما را به ذهن و قلبِ یکی از برجسته ترین نویسندگان قرن بیستم می برد. ویرجینیا وولف با قلمی ظریف و منحصربه فرد و با دقتی که فقط از خودش برمی آید، حتی وقایع پیش پاافتاده را به زیباترین شکل ممکن روایت می کند. نامه های او از روابط پیچیده اش با دوستان، اعضای خانواده و نویسندگان دیگر پرده برمی دارند و اغلب، همان نگاهِ عمیق و زبان شاعرانه ای را که در آثارش دیده ایم، شامل می شوند. ویرجینیا وولف فقط یک رمان نویس نبود؛ او یک نیروی انقلابی در ادبیات جهان بود. در دوره ی میان دو جنگ جهانی، وولف یکی از تاثیرگذارترین افراد حاضر در محافل ادبی لندن و عضو حلقه ی بلومزبری بود. از آثار مشهور او می توان به رمان های خانم دالووی (1925)، به سوی فانوس دریایی (1927)، اورلاندو (1928) و همچنین مقاله ی مشهور اتاقی از آن خود (1929) اشاره کرد.