کتاب علم اقتصاد و جامعه خوب (آن آزادی که هایک نمی شناخت) اثری از جوزف ای. استیگلیتز استاد دانشگاه، اقتصاددان و برنده ی نوبل اقتصاد در سال 2001 است. سیدعلیرضا بهشتی شیرازی این کتاب را به فارسی ترجمه کرده است. فردریش هایک با استناد به تجربه ی کشورهای اردوگاه شرق استدلال می کرد به اندازه ای که دولت ها بزرگ می شوند و در معیشت جامعه نقش پیدا می کنند انسان ها آزادی شان را از دست می دهند و با افتادن در «مسیر بردگی» به چاکران دولت ها تبدیل می شوند این استدلالی بود که از نیمه ی دوم قرن بیستم روزبه روز بیشتر مورد استفاده ی جناج راست و اقتصاددانان نوکلاسیک قرار گرفت، به صورتی که موجب مصادره ی آرمان آزادی از سوی آنان شد. جوزف استیگلیتز، اقتصاددان برنده ی جایزه ی نوبل، در اثر جدید و خواندنی خود مغالطات این نظر را می شکافد و با اشاره به تجربه ی دهه های گذشته مفصلا تشریح می کند که چگونه استدلال مزبور به اسارت انسان ها انجامید. ازجمله توضیح می دهد که آزادی مشتمل است بر آزادی از نیاز به صورتی که انسان نیازمند به هیچ وجه آزاد نیست، حال آنکه مسیر نولیبرال ها و نوکلاسیک ها به افزایش سرسام آور نابرابری و نیاز هم در غرب و هم در سراسر جهان انجامید. از نظر استیکتیر آزادی به معنای وسعت یافتن مجموعه فرصت های پیش روی افراد است، امری که بدون مداخله ی سنجیده ی دولت ها میسر نمی شود. پیام استیگلیتز در اثر جدیدش آن است که هواداران برابری بیشتر اقتصادی باید آرمان «آزادی» را از راست گرایان و لابی های ثروتمندان پس بگیرند.