این کتاب حاوی نظریه های "اسلاوی ژیژک" ـ از فیلسوفان قرن بیستم ـ است که با بحثی در باب مهم ترین چهره های تاثیرگذار بر تفکر ژیژک و مروری بر سوژه در شکل انتزاعی اش آغاز می شود و سپس سوژه در هیات پست مدرن، اندولوژیک، جنسیت مند و اخلاقی اش بررسی می گردد. در ادامه ی هریک از فصول نیز ارزیابی از تاثیرات نظریه های ژیژک و فهرستی از آثار مهم وی در زبان انگلیسی فراهم آمده است. گفتنی است ژیژک خلاف فیلسوفان معاصر، معتقد است که کوگیتوی دکارت، پایه و اساس سوژه است. در حالی که اغلب فیلسوفان، کوگیتو را جوهری، شفاف و کاملا خودآگاهی می دانند که تسلط کامل بر سرنوشت خویش دارد، ژیژک می گوید که گوگیتو یک فضای خالی است. چیزی است که وقتی بقیه ی جهان از خود بیرون نهاده شد، بر جای می ماند. سامان نمادین همان چیزی است که جانشین خسران بی واسطگی جهان می شود و همان جایی است که خلا سوژه از طریف فرآیند سوژه مند شدن پر می شود. فرآیند سوژه مند شدن، جایی است که هویتی سوژه داده می شود و نیز جایی است هویت، توسط نفس تغییری یابد یا عوض می شود.