این کتاب راهنما، هم برای کسانی که به صورت حرفه ای می خواهند دست به کار شوند و هم برای کسانی که قصد ساختن فیلم غیرحرفه ای اما درجه یک را دارند،مفید است. نگارنده، در مقام فیلم ساز، فوت وفن های ناگفته ای را در مورد ثبت لحظات درخشان سینمایی آشکار می سازد، از پروراندن فیلم نامه گرفته تا تأمین سرمایه و تدوین . برخی مطالب مهم این نوشتار عبارت اند از: نوشتن یا پیداکردن فیلم نامه، تهیه سرمایه، بودجه بندی و برنامه ریزی فیلم، به کارگیری عوامل و بازیگران مناسب، انتخاب دوربین و مدیوم مناسب، طراحی نماها، فیلم برداری و کارگردانی، سرهم کردن فیلم در اتاق تدوین و نمایش آن در جشنواره های فیلم.

-نوشتن یا پیدا کردن فیلمنامه -تهیه ی سرمایه برای فیلم -بودجه بندی و برنامه ریزی فیلم -به کار گرفتن عوامل و بازیگران مناسب -انتخاب دوربین و مدیوم مناسب (دیجیتال، ویدئو و فیلم سینمایی) -طراحی نماها، فیلمبرداری/تصویربرداری و کارگردانی -سر هم کردن فیلم در اتاق تدوین -پیدا کردن پخش کننده ای که باعث شود مخاطب، فیلم را ببیند -نمایش (و حتی شاید برنده شدن) در جشنواره های فیلم از ویژگی های عصر جدید فیلم سازی، ظهور فناوری دیجیتال (از جمله دوربین های وضوح بالا) است. آنچه در این کتاب در مورد روش های خلاقانه ی فیلم سازی آمده، درباره ی تمام قالب های ثبت تصویر صدق می کند؛ چه بخواهید با نگاتیو کار کنید، چه با دوربین هایی که تصاویر را روی نوار مغناطیسی یا به صورت فایل های دیجیتال ثبت می کنند. البته به لحاظ فنی، فیلمبرداری نگاتیو با تصویربرداری مغناطیسی و دیجیتالی تفاوت دارد اما در این زمینه، شباهت ها بر تفاوت ها می چربد. قسمتی از کتاب فیلم سازی: کشمکش عنصر پیش برنده ی قصه است. بدون کشمکش، هیچ حرکت و کنشی در کار نخواهد بود. کشمکش چیزی است که همه ی ما خواه ناخواه هر روز با آن سروکار داریم. پرداخت صورت حساب ها، گیر افتادن در راه بندان، جروبحث با همسر، دیر رسیدن به هواپیما، پنچر شدن چرخ خودرو و پول زیادی دادن- همه ی این ها مایه ی کشمکش است. کشمکش معمولاً هنگامی شکل می گیرد که پروتاگونیست یا همان شخصیت اصلی، به مانع یا معضلی برمی خورد. سپس با آن معضل کلنجار می رود و سعی می کند آن را حل کند. در یک قصه ی خوب، پروتاگونیست بر اثر این تجربه رشد می کند، چه درنهایت بتواند مشکل را حل کند، چه نتواند. قصه ی خوب، قصه ای است که در انتهای فیلم ببینیم پروتاگونیست دیگر همان آدم اول فیلم نیست. این مانع و معضل یا عامل ایجاد کشمکش، ممکن است یک شخصیت مخالف یا همان آنتاگونیست باشد؛ مثل همکار پاتریک سوایزی در روح، که طمع او را به قتل دوستش وامی دارد. ممکن است عناصر طبیعی باشد، مثل طوفانی که در کشتی شکسته، تام هنکس را به جزیره ای متروک می کشاند یا خود همین جزیره؛ یا گردباد مرگباری که هلن هانت در گردباد با آن مواجه می شود. ماجرای تایتانیک برگرفته از واقعه ای تاریخی و دردناک بود که در آن فاجعه ای طبیعی باعث مرگ تعداد زیادی انسان بی گناه می شد و فیلم یک آنتاگونیست انسانی (نامزد رز) هم دارد. ممکن است کشمکش این طوری به وجود بیاید که آنتاگونیست و پروتاگونیست هدف مشابهی داشته باشند: پول، سرپرستی فرزندشان، معشوق و غیره. هنگام ایجاد کشمکش در فیلمنامه این نکات را در نظر داشته باشید: -داستان شما نباید قابل پیش بینی باشد. وگرنه چه جذابیتی برای تماشاگر خواهد داشت؟ -قصه ی شما باید باورپذیر باشد. قصه ای که راه حلِ مشکل قهرمانش راحت از آسمان بیفتد پایین که دیگر باورکردنی نیست (به این می گویند امداد غیبی به سنت نمایش های یونان باستان که در آن یکی از خدایان را سوار بر اریکه اش با ابزار جرثقیل مانندی از بالا وارد صحنه می کردند و خدایگان مربوطه هم مشکل را به آسانی حل می کرد و بعد دوباره می کشیدندش بالا به همان قلمروی آسمانی خدایان. البته این ترفند در کارتون ها و کمدی های سبک جواب می دهد، اما به درد سایر ژانرها، به خصوص آثار جدی دراماتیک نمی خورد. -کلیشه ای فکر نکنید. یک روز کامیونی زیر پل کم ارتفاعی گیر کرد. اهالی شهر همه آمدند و از عقب و جلو هلش دادند، اما فایده نداشت. ظاهراً کامیون قرار بود تا ابد زیر پل بماند. بعد دخترکی که داشت تلاش مأموران آتش نشانی و اهل شهر را تماشا می کرد، آمد جلو و گفت: «چرا باد لاستیک ها را خالی نمی کنید؟» دخترک کلیشه ای فکر نمی کرد. مردم غافلگیر شدن را دوست دارند. من عاشق آن پیچ فیلمنامه ی حس ششم هستم وقتی که معلوم می شود بروس ویلیس خودش روح است. -استودیوها عاشق مضمون های بکرند. مضمون بکر یعنی چیزی که تکراری نباشد. نمونه اش مضمون احیای دایناسورها در یک پارک ساختگی در پارک ژوراسیک. اسپایدرمن هم چنین مضمون بکری دارد، یک عنکبوت جهش یافته در آزمایشگاه، مردی را می گزد و مرد به انسانِ عنکبوتی تبدیل می شود. نمونه ی دیگرش فیلم مگس است که در آن جف گلدبلوم تصادفاً با یک مگس ترکیب می شود و حاصلش یک حشره ی ترسناک ۱۹۰ سانتی متری است و عجب ایده ی خوبی است برای ساختن یک دنباله: مگس با اسپایدرمن ملاقات می کند. این هم یک مضمون بکر دیگر!