فرهنگ مردم را نمی سازد،این مردم هستند که فرهنگ را می سازند. اگر این حقیقت داشته باشد که انسانیت زنان در فرهنگ ما وجود ندارد،باید آن را در فرهنگ خودمان جای بدهیم و نهادینه کنیم. فمینیست بودن تنها به معنای حفظ حقوق زنان در زمینه های اجتماعی فرهنگی اقتصادی و روانشناختی است
چیماماندا انگوزی آدیشی، نویسنده و فعال حقوق زنان نیجریه ای آمریکایی است و در این کتاب درباره مفهوم فمینیسم و لزوم بازنگری در نقش زنان در جامعه سخن گفته است.در بخشی از کتاب می خوانیم: «نمی شود در مورد جنسیت به راحتی صحبت کرد. این موضوع مردم را ناراحت و گاهی وقت ها زودرنج می کند. هم مردان و هم زنان در برابر حرف زدن پیرامون جنسیت مقاومت می کنند و یا این که بلافاصله از زیر مشکلات مربوط به جنسیت شانه خالی می کنند. چرا که فکر کردن به تغییر وضعیت و تبدیل آن به یک شرایط جایگزین اغلب ناراحت کننده و خسته کننده است.بیشتر مردم می پرسند: «چرا کلمه ی فمینیست؟ چرا فقط نمی گویی حقوق بشر و یا چیزی شبیه به این؟» چون این حرف صادقانه نیست و فمینیست به طور قطع قسمتی از حقوق بشر است، اما در انتخاب اصطلاح گنگ و مبهم «حقوق بشر» ما مشکل کاربردی و ویژه ی جنسیت را رد می کنیم. این مسئله راهی است برای تظاهر به چیزی که زن ها قرن هاست آن را ندارند. این کار راهی خواهد بود برای انکار مشکلات وابسته به جنسیت در مورد زنان. این مشکلات در مورد حقوق بشر نیست، اما به طور خاص به زنان و انسانیت آن ها مربوط می شود. قرن هاست که بشریت به دو گروه تقسیم شده است و یک گروه را مورد تظلم گروه دیگری قرار می دهند. تنها راه حل صحیح برای حل این مشکل آگاهی نسبت به آن است.گروهی از مردها احساس می کنند که به وسیله ی ایده ها و نظرهای فمینیستی مورد تهدید قرار گرفته اند. من فکر می کنم که این ایده به شیوه ی بزرگ شدن آن برمی گردد و این که اگر آن ها به عنوان مرد، مسئول و رئیس نباشند. برخی دیگر از مردان هم با گفتن این جواب خودشان را قانع می کنند: قبول این موضوع جالب است اما من فکر نمی کنم که از آن خوشم بیاید. من حتی در مورد جنسیت فکر هم نمی کنم...»