کتاب چهره مبهم

بزرگ حرفی نزد. پروانه خود را به شکل مار بالدار در آورد و برای مشورت با ساکنان جنگل به آنجا رفت تا شاید به نتیجه ای برسند. وقتی به جنگل رسید میوه درختی که به شکل سر عقاب بود با صدایی بلند به جنگلی ها مژده و رود خنده رو را داد خنده رو همیشه به شکل مار بالدار به جنگل می رفت و دیدن این مار در آسمان جنگل یعنی ورود خنده رو اما این مژده همراه با تعجب هم بود زیرا او معمولاً هر سه چهار ماه یک بار به جنگل می آمد و بسیار کم اتفاق می افتاد با گذشت چند روز به جنگل برگردد. او همین دو سه روز قبل بود که برای جشن عروسی دو کوه به جنگل رفته بود وقتی خنده رو در جنگل و کنار لانه دوست خوبش غول شاخدار که حفره ای در زمین بود فرود آمد و تبدیل به انسان شد چشمش به چند فیل افتاد که در حال غوطه خوردن در مرداب همان حوالی بودند یکی از فیلها به خنده رو سلام داد و او را دعوت به مرداب کرد. خنده رو جوابش را همراه با شوخی بود که اگر نیم ساعت در مرداب بماند از عفونتی که وجودش را میگیرد زنده نخواهد ماند. فیل خندید و از لذتی که از رفتن به مرداب میبرد گفت و بعد هم از دلیل آمدن خنده رو آن هم به فاصله دو سه روز از جشن عروسی پرسید. خنده رو فقط به گفتن این نکته که باید به کوه بزرگ کمک شود اکتفا کرد. فیل ها از این پاسخ متعجب شدند و به یکدیگر نگاه کردند در جنگل هنوز «خطر» و همین طور هیچ حیوان گیاه، چاه سنگ یا آبی نمی دانست کوه بزرگ از شهری بزرگ سر بر آورده است. یکی از فیلها توضیح بیشتری خواست و خنده رو هم جواب را به بعد موکول کرد و به طرف حفره غول شاخدار رفت و وارد آن شد. حفره عمیق بود و خنده رو مجبور بود برای صدا زدن غول شاخدار فریاد بکشد. وقتی دستانش را دور لبانش حلقه کرد و با فریاد غول را صدا زد صدای غول شاخدار از انتهای حفره بلند شد که خنده رو را دعوت به لانه اش می کرد. خنده رو بیشتر داخل حفره شد که به شکل پلکان پایین می رفت.