بعضی سؤالات هر چند پاسخهایی هم به آنها داده شده باشد، بارها و بارها تکرار میشوند و زیبایی در این است که هر بار پاسخها متفاوت و گاهی متضادند. برای من چند سؤال در طول زندگی خیلی تکرار شده و انگار پاسخ قطعی ندارد آیا هر کتابی لااقل برای یک بار ارزش خواندن دارد؟ آیا نوشتن مقدمه برای کتاب الزامی است؟ اصلا چرا برای کتابها مقدمه مینویسند؟ مرزهای آزادی برای نوشتن و سپس انتشار افکار و عقاید و تخیلات کجا هستند؟ آیا اصلا مرزی وجود دارد و یا هر کسی هرچه خواست میتواند بنویسد و انتشار دهد؟ سانسور کردن پدیده های هنری مثل کتاب شعر نثر فیلم و نقاشی مجاز است؟ در سالهای جوانی پاسخها خیلی ساده بودند هر کتابی ارزش یک بار خواندن را دارد. کتاب باید حتماً مقدمه داشته باشد انسان در انتشار افکار و تخیلاتش آزاد است. و محدودیتی نباید برای آن قائل شد. سانسور کار درستی نیست و باعث میشود افکار ابداعات و خلاقیتها قبل از قضاوت عموم توسط گروه خاصی نابود شود. این روزها جدالی که در جوامع بشری بین دولتها و مردم و روشنفکران در جریان است پاسخ به این سؤالات را خیلی سخت کرده و سؤالات بیشتری را پیش می آورد آیا امروزه انسانها آن قدر وقت دارند که هر کتاب را لااقل یک بار بخوانند؟ چگونه کتابی را برای خواندن انتخاب کنند؟ بهتر است پیشنهاد خواندن یک کتاب جدید را از چه کسی بگیرند؟

اما داستان رویایی چاپ شده روی کاغذهای براق یک روزه متلاشی شد. یک روز بعد از ظهر در ماه مارس، لیلا دختر کوچولوی پنج ساله شان، در مرکز تجاری ارنج کانتی در جنوب لس آنجلس گم شد آخرین باری که او را دیده بودند، جلوی ویترین فروشگاه دیزنی به اسباب بازیها نگاه میکرد پرستار بچه که دختری ایتالیایی بود. فقط چند دقیقه او را تنها گذاشته بود فقط چند دقیقه تا یک شلوار لی را کمی آنطرف تر در بوتیک دیزل پرو کند. چقدر طول کشید تا متوجه گم شدن دختر بچه شود؟ آن طور که پرستار بچه به پلیس گفته بود: «حداکثر پنج دقیقه و این زمان زیادی است و هر اتفاقی ممکن است در این پنج دقیقه بیفتد. همیشه اولین ساعات گم شدن یک بچه بسیار مهم است. احتمال زنده پیدا کردن بچه در چند ساعت اول بیشتر است. اما بعد از چهل و هشت ساعت، امکان پیدا کردن کودک تا حد زیادی کم میشود. آن روز ۲۳ مارس بود و باران سیل آسایی میبارید با اینکه لیلا در روشنایی روز و مکانی شلوغ ناپدید شده بود در بازپرسیهای پلیس هیچ شاهد موثقی وجود نداشت. نه از ویدیوی مرکز تجاری و نه از پرستار بچه چیز خاصی دستگیرشان نشد. فقط به سهل انگاری پرستار مشکوک بودند و نه به بچه دزدی.

روزها گذشت. حدود سه هفته بود که بیش از صد مأمور پلیس به کمک سگ و هلیکوپتر تمام آن منطقه را جزء به جزء گشته بودند و علی رغم تمام تلاش اف بی آی به هیچ نتیجه قابل قبولی برای ناپدید شدن دختر بچه دست نیافته بودند. ..... بعد از چند ماه ......

پلیس هنوز کوچکترین اثری از او پیدا نکرده بود هیچ باج خواهی هم در میان نبود.

و این مسئله باعث سرگردانی پلیس شده بود.

لیلا دختری کوچک پنج سال پیش در یک مرکز تجاری در شهر لس آنجلس ناپدید میشود و پدر و مادرش زندگی خود را میبازند پنج سال بعد در همان مرکز تجاری درست روز و ساعت گم شدنش پیدا میشود.

زنده است اما غرق در سکوتی مبهم...