کتاب در دنیای تو ساعت چند است؟

شامل مجموعه یادداشت ها، گفت وگو و فیلمنامۀ یکی از محبوب ترین فیلم های این سال های سینمایی ایران، یعنی در دنیای تو ساعت چند است؟ ساختۀ صفی یزدانیان. اولین رویارویی فرهاد و گیله گل در فیلم جایی است که گیله گل نه نام فرهاد و نه چهره اش را به خاطر دارد و در نقطۀ مقابل فرهاد می داند که او چه روزی و چه زمانی بازگشته است. انگار همین گشایش می گوید که ساعت قصۀ من با ساعت دنیای تو فرق می کند. ممکن است سه ساعت پیش یا پس باشد. واقعیت ماجرای من با واقعیت تو متفاوت است. عاشق همه چیز را دربارۀ معشوق می داند. باد خبر معشوق را فقط به گوش عاشق می رساند؛ چیزی شبیه تناظری میان دو دنیا که گاهی با نشانه هایی نقطه ها را برای تماشاگر پررنگ می کند. ساعت فرهاد با دنیایی هماهنگ است که می داند گیله گل چه وقت می رسد. ساعت فرهاد با دنیایی هماهنگ است که اکنونِ گیله گل را رصد می کند. زمان همیشه عقب است: هماهنگ با بهشتش. فرهاد به هر چیزی چنگ می زند برای ایجاد کوچک ترین ارتباطی میان خودش و معشوق؛ از موسیقیِ گذشته، آدم های گذشته تا قدم زدن در کوچه های خیالیِ نقش خودش از پاریس، از پنیر فرانسوی تا پیوند زدنِ تکه های فیلم کودکی خودش به تصاویر گلی. باید که خط را شکل دهد. پیوندی نه با گلی که با دنیای گلی، با بهشتش. با نگاه به تاریخ این سرزمین انگار این خودِ فرهاد است که باغ را در دل کویر ساخته است. همراه بودن با فرهاد یادآوری تمام عناصری است که قرن ها به کار گرفته شده اند تا رنج دور بودن از فردوس را بپوشانند. معنای عاشقانۀ در دنیای تو ساعت چند است؟ این نیست که چه پیش آمده یا چه پیش خواهد آمد. فیلم، از قدمتِ عشق حرف می زند. برای همین ذهن مخاطب میان بازیگوشی های روایت به عشق مادر/پدر، عشق آقای نجدی/ مادر، عشق علی یاقوتی/ گلی نیز پل می زند و تصویرها را محکم تر به هم می چسباند. «تو فرق داشتی گلی!» گلی می بایست با همه فرق داشته باشد. باید طعم ها و بوهای خاص، رنگ ها و موسیقی های ویژه را دوست داشته باشد.