نویسنده بزرگ از هر لحاظ شایسته آن بود که به خواننده فارسی زبان شناسانده شود یا بیشتر شناسانده شود خبر نداشتم و بعدها از خواننده محترمی از شیراز که نامشان را متأسفانه از یاد برده ام ـ خواندم که از هرابال - سی واند سالی پیش؟ - کتاب قطارهای بشدت مراقبت شده اش ـ ضمیمه یک شماره مخصوص مجله تماشا - و نیز چند قصه کوتاه اش در مجله سخن ترجمه شده است. به لحاظ شخصی هم برای این مترجم جای خوشوقتی دیگری هم هست و آن اینکه در چاپهای بعدی کتاب برایم میسر شد تا غلط های چاپی - متأسفانه ـ عدیده ای را که در چاپ اول در متن راه یافته بود با کمک و توجه ناشر محترم اصلاح کنم. در همین جا حتماً لازم است که نکته دیگری را هم متذکر شوم که در مقدمه قبلی متأسفانه از قلم افتاد و آن این که علاوه بر متن چک، که متن اولیه و اصلی مرجع من در ترجمه کتاب حاضر بود، متن ترجمه انگلیسی آن کار هنری هیم (Henry Heim)، انتشارات آباکوس، لندن، (۱۹۸۸) را هم در نظر داشته ام که در قسمتهایی برایم راهگشا بوده است، بی آن که بتواند ریتم و رنگ کلام هرابال را که بیشتر به یک تک گویی درونی پیوسته می ماند - برساند. اگر این لحن و آهنگ در ترجمه فارسی تا حدودی حفظ شده باشد جای خوشوقتی است و البته باز سپاسی است بسیار ناکافی که باید از همسرم ایلونا (Ilona) به خاطر کمکهای بسیار ضروری اش در کار ترجمه این اثر به عمل بیاورم. باقی می ماند ابراز خوشحالی مجدد از اینکه هرابال در همین حدی اشاره آقای دوایی عزیز به نامۀ دوست کتاب دوست ما آقای سعید پزشک است که در این باب نامه ای نوشته بودند و در شماره ۱۰ فصلنامه نقد و بررسی کتاب تهران چاپ شد.

این نخستین اثری است که از بهومیل هرابال نویسنده ی نامدار چک به فارسی منتشر میشود. همین بس که صاحب قلمی چون میلان کوندارا دیگر نویسنده ی نامدار چک که به سبب ترجمه ی آثارش نظیر بارهستی، نظریه رمان شوخی و.... در ایران شهرت و محبوبیتی به کمال دارد هرابال را به یقین بهترین نویسنده ی امروز چک خوانده است و ادبیات چک را به دو دوره ی قبل و بعد از هرابال تقسیم میکند. برای ناشر جای خوش وقتی است که با این کتاب و با ترجمه ای زیبا و رسا که مترجمی در سطح پرویز دوائی مستقیماً از زبان چک کرده است، بهومیل هرابال را به فارسی زبانان معرفی کرده است.