بریده ای از کتاب در فصل 1جامعه بی طبقهتوده هامهم ترین خصلتی که میتوان به جنبش های توتالیتر نسبت داد آن است که این جنبش ها به سرعت فراموش میشوند و به آسانی میتوان چیز دیگری به جای آنها برقرار کرد. این قضیه در مورد کیفیت شهرت رهبران این جنبش ها , مصداق بیشتری دارد. آنچه را که استالین طی چندین سال سختکوشی از طریق کشمکش های شدید توطئه آمیز و سوء استفاده وسیع از نام سلف خویش لنین-یعنی با مشروعیت بخشیدن خویش به عنوان وارث سیاسی لنین-به انجام داده بود, جانشینان او کوشیدند بدون سود جستن از نام سلفشان انجام دهند. با آنکه استالین سی سال وقت داشت و میتوانست  دستگاهی تبلیغاتی برای جاودانه ساختن نامش بسازد که در روزگار لنین ناشناخته بود. همین قضیه در مورد هیتلر نیز صدق میکند , کسی که درزمان زندگی اش چنان جاذبه ای اعمال کره بود که هیچ کسی در برابر آن مصون نبود. حال آنکه امروزه , هیتلر پس از شکست و مرگش , چنان از یادها رفته است که حتی در میان گروه های نوفاشیست و نونازی پس از جنگ نیز چندان نقش مهمی نمیتواند داشته باشد. این ناپایداری , با بی ثباتی معروف توده ها و شهرتی که بر چنین پایه ای استوار است , بی ارتباط نیست. به احتمال قوی تر , رد این ناپایداری را میتوان در آن حرکت همیشگی جنون آسای جنبش های توتالیتر پیدا کرد که فقط تا هنگامی که میتواند همه چیز را در پیرامون شان به حرکت درآورند , بر اریکه قدرت باقی خواهند ماند. از این رو , همین ناپایداری شدید , تصدیق دلخوش کننده ای است برای این رهبران مرده که چه خوب توانسته اند رعایایشان را به ویروس خاص توتالیتر آلوده کنند....

کولاک ها و اشتراکی کردن کشاورزی و با ایجاد قحطی ساختگی و بنه کن کردن کشاورزان صاحب ،زمین انجام پذیرفت در اوایل دهه ۱۹۳۰ کار از میان بردن طبقات روستایی و متوسط کامل شده بود. آنها که در میان میلیونها مرده یا تبعیدی با اعمال شاقه نبودند آموخته بودند که در این جا ارباب کیست» و نیز دریافته بودند که جان آنها و جان خانواده شان در گرو همشهروندان اشان نیست بلکه به هوسهای حکومتی بستگی دارد که آنها در تنهایی مطلق و بدون هرگونه کمک از سوی گروهی که اتفاقاً بدان تعلق پیدا کرده بودند، با آن حکومت روبرو شده بودند هیچ کس نمی تواند از طریق آمار یا منابع مستند، دقیقاً تعیین کند که در چه زمانی اشتراکی کردن کشاورزی، یک طبقه روستایی تازه با پیوندی از منافع مشترک پدید آورد که باز به همان دلیل کثرت عددی و دارا بودن جایگاه کلیدی در اقتصاد کشور، خطر بالقوه ای را برای فرمانروایان توتالیتر ایجاد کرده بود اما برای آنها که می دانند چگونه «منابع رسمی توتالیتر را بخوانند این لحظه مصادف است با دو سال پیش از مرگ استالین یعنی زمانی که او پیشنهاد انحلال مزارع اشتراکی و تبدیل آنها به واحدهای بزرگ تر را داده بود ولی او زنده نمانده بود تا این طرح را عملی سازد. این بار قربانیان این طرح میبایست بیشتر بوده باشند و پیامدهای اختلال آمیز آن برای اقتصاد کشور حتی از انهدام طبقه روستایی نخستین نیز می بایست مصیبت بارتر بوده باشد با این همه دلیلی در دست نیست که نسبت به توفیق او در این طرح نیز تردید کنیم هیچ طبقه ای نیست که نتوان نابودش کرد، البته اگر بتوان تعدادی کافی ای از اعضای آن را کشت دومین طبقه ای که میبایست گروهی نابود شود طبقه کارگر بود. کارگران به عنوان یک طبقه از کشاورزان بسیار کم زورتر بودند و مقاومت بسیار کمتری نیز از خودشان نشان دادند چرا که خلع ید خودانگیخته مالکان کارخانه ها از سوی کارگران در گرما گرم انقلاب برخلاف خلع ید زمینداران از سوی کشاورزان، بی درنگ از سوی حکومت عقیم شده بود