نويسنده در کتاب حاضر، روايتي از زندگي «مانونگو ورا» خواننده انقلابي شيليايي روايت مي کند. «مانونگو ورا» کمي قبل از کودتاي پينوشه، به گونه اي تصادفي از شيلي خارج شده و بعد از کودتا به پاريس مي رود و در چند سال نخستِ بعد از کودتا با ترانه هايش که زبان گوياي وطن خفقان گرفته او شده و در ميان جوانان اروپا جايگاهي بي همانند پيدا مي کند. «ورا»، دوازده سال بعد از کودتا ۱۹۷۳ ديگر نه اعتقادي به آنچه مي خوانده دارد و نه چشم انداز اميدبخشي پيش روي خود مي بيند. ديگر نمي خواهد به خودش و مخاطبانش دروغ بگويد. از سوي ديگر، صداهايي قديمي و مرموز او را به زادگاهش، به وطنش مي خوانند. پس به اين اميد که هستي تکه تکه شده خود را بار ديگر به هم پيوند بدهد، به شيلي بازمي گردد. اما آنچه در وطن مي يابد بسيار دور از انتظار و آرزوي اوست.

حالا که مانونگو به شیلی برگشته بود، آیا آن جادوگرها او را دوباره بدل به خودش کرده بودند؟ آیا او در عین حال همین مرد هم بود؟ یا این خیابانِ سرشار از بوی پیچک یاس و یاسمن، تنها سرابی بود پیش روی فردی که مانونگو هنوز بدل به او نشده بود؟ شور و هیجان او فقط به این دلیل نبود که با جودیت بود یا به این خاطر که بعد از طی مسافتی به سوی جنوب، گام هایشان با هم هماهنگ شد و گفت وگویشان نواخت طنین گام هایشان را گرفت، در شبی که می توانست آن دو را به هر کجا بکشاند. این حیرت و اضطراب بیش تر شبیه گم گشتگی او بود در آن لحظه که پای پنجره در خیابان سرواندونی ایستاده بود و می کوشید ابرهای سربی آچائو را روی آسمان پاریس بکشد. در اینجا نیروی جاذبه ی سبز خیابان ها بود، نیرویی مایه گرفته از شبنم -آنجا که برگ ها زیر شاخه های ماگنولیا می پوسند و سگ ها روی چمن خیس، پشت نرده های فلزی زوزه می کشند، آنجا که قطره های افشان آب بر پرچین ها آونگ می شد و ایلانگ ایلانگ سرتاسر خیابان را دربرمی گرفت تا آنجا که عطر سحرآمیزش جانشین بوی داغ پیاده روهای تازه آب داده شود. همه ی این ها بر هیجانات مانونگو مهار می زد و باز می داشتش از توسل به نوستالژی تا بتواند چنانکه جودیت می خواست، پاریس را برای او بار آفریند. یا دست کم این چیزی بود که مانونگو آرزو می کرد جودیت از او بطلبد، به جای پرسش درباره ی جزئیات زندگی اش یعنی آن قسمتی که در رسانه ها آفتابی نمی شد. فکر می کرد جودیت مثلاً می خواهد بداند او فکر می کرد چه کار خواهد کرد وقتی دست زمان ماتیلده را از وسط صحنه کنار براند، آن وقت چه می شد، چگونه و در کجا، و بدل به چه کسی می شد.