«اَنوره دو بالزاک»، از نویسندگان قرن نوزدهم فرانسه و پیشوای مکتب «واقع گرایی» است. از ویژگی های برجسته آثار او توصیفات دقیق و تحلیل شخصیت های داستان است. وی در ابتدا مدرک خود را در رشته حقوق گرفت، اما پس از آن به ادبیات روی آورد. بالزاک در ابتدای راه نویسندگی، رمان های تاریخی می نوشت که بعدها از آن ها تحت عنوان «مزخرفات ادبی» یاد کرد. از مشهورترین آثار ادبی بالزاک می توان به رمان «چرم ساغری»، «کمدی انسانی» و «باباگوریو» اشاره کرد. بالزاک در طی عمر خود با زنان متعددی رابطه داشت که همان ها الهام بخش شخصیت های مختلف رمان هایش بودند. وی از پرکارترین نویسندگان دنیاست که در طی عمر نسبتا کوتاه خویش بیش از صد اثر ادبی از خود به جای گذاشته است. کتاب «بالزاک، زندگی و آثارش»، به تفصیل نگاهی به زندگی و آثار این نویسنده معروف و اثرگذار فرانسوی می اندازد.

سال ۱۸۳۱ که سال موفقیت ادبی بود، برای بالزاک سال تعادل وضعیت مالی هم محسوب می شد. بابت حق نگارش چرم ساغری، ۱۱۲۵ فرانک دریافت کرد، برای صحنه های زندگی خصوصی ۳۷۵۰ فرانک، برای رمان های فلسفی و قصه های بامزه ۵۲۵۰ فرانک، و بالاخره بابت همکاری با روزنامه ها و مجله ها و نوشتن مقاله برای آن ها ۴۱۶۶ فرانک که جمعاً می شود ۱۴۲۹۱ فرانک، مبلغی خیلی بیشتر از آنچه فردی مجرد برای گذراندن زندگی ای مرفه لازم داشت. با این همه، میزان بدهی هایش به ۶۰۰۰ فرانک افزایش می یابد. در پایان سال (بدون در نظر گرفتن ۴۵۰۰۰ فرانکی که به مادرش بدهکار است) این مبلغ به ۱۵۰۰۰ فرانک می رسد. چرا؟ چون به هیچ وجه نمی تواند در برابر وسوسه ها مقاومت کند. محرومیت های بلندمدت، گرایش به زیاده روی را در او برمی انگیزد. او مدت زیادی، مثل قهرمانش رافائل دو والانتن، خواب ضیافت های مجلل، کالسکه ای با صندلی های نرم و اسب های شاهانه را دیده بود. می خواست به این رؤیاها جامه ی عمل بپوشاند. مبلغ صورت حساب های فروشنده ی شامپانی و تهیه کننده ی غذا به طور نجومی بالا می رود. تحت نفوذ اوژن سو و دوستانش، او اکنون خود را نه یک دَندی به سبک انگلیسی، چون از حماقت های تشریفاتی انگلیسی ها با آن خونسردی افسانه ای شان متنفر است، بلکه مردی مطابق مد روز می پندارد. بویسون خیاط چند دست لباس نو به مبلغ ۶۳۱ فرانک برای او دوخته است که از آن جمله یه روب دوشامبر سفید است با کمربند و یراق های طلایی که هنگام کار می پوشد. از ناشرش اوربن کانل بابت حق نگارش داستانی کوتاه، دوازده جفت دستش، که یک جفت آن از پوست گوزن باشد مطالبه می کند. صورت حساب کتابفروش ها و صحاف ها، دست کمی از دیگر بدهی ها ندارد. سپس در سپتامبر ۱۸۳۱، دیوانه بازی را به اوج می رساند و یک اسب، یک کالسکه ی دو چرخ و بالااندازی بنفش با آرم و نشانه های خانوادگی که با موی بز روی آن بافته شده اند می خرد و یک ماه بعد اسبی دیگر. برای نگه داری و مراقبت از اسب ها، احتیاج به یک پیشخدمت یا یک شاگرد مهتر دارد، برای این کار لوکلرک کوچک اندام را استخدام می کند که بویسون لباسی به رنگ آبی، با جلیقه ای سبز و آستین های قرمز و شلواری کتانی با چین های فراوان برای او می دوزد. با این کالسکه و با این دنگ و فنگ می شود به اپرا رفت، یا در بولوار دِ زیتالی ین، کنار افرادی مثل لوتور مِزه ره یا اوژن سو خودنمایی کرد.