در ایامی که امثال من از کودکی بیرون آمده نوجوان بودیم در اغلب شهرهای ایران به ویژه شهرهای کهن مانند قزوین شهر زادگاه من همدان کرمانشاه کاشان قم تبریز شیراز و در حدود یکصد شهر دیگر انجمنهای ادبی دایر بود. این انجمن ها برنامه اصلیشان شعر خوانی یعنی سروده های خود اعضا بود و نیز به اقتراح نهادن شعری از بزرگان که اعضا به استقبال آنها بر همان وزن و قافیه و طبعاً ردیف، اگر در شعر اصلی وجود داشت بروند و رئیس یا مدیر انجمن هم بخشی از وقت یک یا چند جلسه را به خواندن غرای استقبالها اختصاص میداد یکی از مضامین همیشگی این انجمن ها این بود سعدی برتر است یا حافظ؟ به یاد می آورم که همراه با یکی از خویشاوندانم شادروان عباسعلی صرافی نه به عنوان مهمان بلکه طفیلی در بعضی از این انجمن ها از جمله انجمن ادبی ایران شرکت میکردم و از شنیدن رطب و یابسها لذت میبردم و تازه به جایی رسیده بودم که خود غث و سمینی پدید آورم. در همان روزگاران که با توجه به سن ۷۵ ساله بنده حدوداً میشود ۶۰ سال پیش گاه گاه بین پدر بزرگ مادری ام شادروان سید جعفر علوی و پدرم روانشاد میرزا ابوالقاسم خرمشاهی، مناظره یا سعدی یا حافظ / سعدی برتر است یا حافظ در می گرفت. این عزیزان هر دو وکیل پایه یک دادگستری بودند لذا در احتجاج و سخنوری مهارت حرفه ای داشتند. گاه که از آنان غافل بودم میشنیدم که مرحوم علوی مناظره را آغاز کرده و جانب سعدی را گرفته است

گفتاری بر تصحیح کلیات سعدی (انتشارات دوستان)

راقم این سطور با آنکه شیفتگی شیدایی گونه ای به شعر و جهان شعری حافظ دارد، اما با همه هموطنانش در این قول که جملگی برآنند همصد است که در قلمر و شعر هزار و دویست ساله ،فارسی، شیواترین سخنور» سعدی است که از دیرباز افصح المتکلمین نامیده شده است. نازش هر زبان به ذخایر آن است. در میان ادبیات ملل متمدن جهان، ذخایر عظیمی به زبان و در زبان فارسی وجود دارد ذخایری که از آثار پیش از شاهنامه و شاهنامه تا افسانه نیما و هشت کتاب سهراب سپهری را در بر می گیرد. زبان فارسی بدون هیچ شعار و مفاخره گزاف، یکی از فرهنگی ترین و فرهیخته ترین زبانها و پرستاره ترین کهکشانهای جهان ادب و ادب جهان است. ما فارسی هزار واژه ای و شکسته بسته و روزمره را ناآگاهانه از مادر و پدر و سپس فارسی پدر و مادر دار و درست و دقیق و زیبا و شیوا را آگاهانه از فردوسی و نظامی و سعدی و حافظ و چند سخنور دیگر می آموزیم. سعدی و حافظ ذهن و زبان امروز ما را ساخته اند.