کتاب کمبود نگاهی به کمبود فردی و اجتماعی

اگر مورچه ها بسیار گرفتارند، پس چگونه وقت رفتن به آن همه گشت و گذار را دارند؟ (۱)

ماری در سلر،

برنده اسکار بهترین بازیگر زن

ما این کتاب را نوشتیم چون چنان گرفتار بودیم که چاره ای نبود. سندهیل مدام در گوش الدار غرولند میکرد او آن قدر کار نکرده داشت که وقت انجام دادنشان را نداشت مهلت کارها نه تنها به سر رسیده بود، بلکه به طرز وحشتناکی دیر شده بود او مجبور بود با شرمندگی زمان جلسه ها را عوض کند. صندوقش مدام پُر میشد از پیامهایی که به توجه او نیاز داشتند. می توانست مادرش را تصور کند که از دستش آزرده شده است؛ چون حتی گاهی هم به او تلفن نمیزد از وقت شماره گذاری خودروش نیز گذشته بود و اوضاع روز به روز بدتر میشد شش ماه پیش آن کنفرانس از راه دور ایده خوبی به نظر می رسید؛ اما دیگر نه افتاده بود در دور باطلی که مدام عقب و عقب تر می افتاد. اکنون باز شماره گذاری خودرو هم کاری شده بود بر کارهای دیگر پروژه ای فقط به دلیل این که در پاسخ به یک ایمیل سستی کرده بود به بیراهه رفته بود و حال باید دو چندان کار میکرد تا درستش کند زندگی اش شده بود یک خروار کارهای عقب افتاده که کم مانده بود روی سرش خراب شود. البته طنز رفتار کسی که وقتش را صرف نالیدن از بی وقتی اش میکند از چشم

آن انجام گرفت نشان میداد که سروصدا به تمرکز و عملکرد آسیب می رساند. حتی اگر این تأثیر سروصدا شگفت زده تان نکرد، میزان تأثیرش یک سال تمام در کلاس ششم باید بکند در واقع این نتایج نمونه ای است از پژوهشهای آزمایشگاهی بسیاری که نشان میدهند حتی یک حواس پرتی کوچک هم آثار بزرگی دارد. (۳)

اکنون خود را مشغول کار در دفتری آرام و دلپذیر تصور کنید: نه حواس پرتی هست و نه قطاری در عوض وام خانه فکرتان را مشغول کرده و شغلتان هم روزمزد است و درآمد مطمئنی ندارید شما و همسرتان هر دو کار می کنید، اما به اندازه دو نفر حقوق نمیگیرید نشسته اید و بر کارتان تمرکز کرده اید. اندکی نمی گذرد که ذهنتان شروع به پرسه زنی میکند آیا باید خودرو را بفروشیم؟ آیا باید وام دیگری بگیریم؟ ناگهان آن دفتر آرام دیگر چندان آرام نیست. رهایی از این قطارهای پرسروصدای فکری به سختی قطارهای واقعی است. اینها حتی دم به دم تر گریبان آدم را میگیرند و همان قدر مزاحم اند. اما این قطارها شما را با خود می برند. آیا باید خودرو را بفروشیم؟ تبدیل میشود به با فروختن آن پولی دستم می آید، اما برنامه ریزی بسیار سخت تر میشود، آن هم زمانی که باید تا جایی که می توانم کار کنم نباید بر سر این یک کار ثابتی هم که داریم ریسک کنیم. شما برای مدت زیادی سوار این قطارهای فکری می شوید، اما باز تلاش میکنید خود را از آنها نجات دهید و بر کارتان تمرکز کنید. این اتاق آرام به نظر می رسد اما پر از اختلال است - اختلال هایی که از درون می آیند.

کمبود این گونه مالیات خود را بر پهنای باند تحمیل میکند. چیزهایی که حواس ما را پرت میکنند یعنی ذهن را درگیر میکنند، لزوماً از بیرون نمی آیند. ما اغلب آنها را در درون خود تولید میکنیم و این حواس پرتی ها می توانند توجه ما را بیش از قطارهای واقعی بر هم بزنند تلق تلق این قطارهای فکری ناشی از مشکلات شخصی است حواس پرتی آن وام مسکن همواره با شماست چرا که مهم است؛ این مزاحمتی گذرا نیست بلکه نگرانی حاد شخصی است؛ به معنای دقیق کلمه اختلال است چرا که ما را وادار به تونل بینی می کند. 

تصور کنید یک خروار کار نکرده و عقب افتاده دارید که چون کوه بر شانه های شما سنگینی میکنند و از سویی پرداخت صورتحسابهایتان عقب افتاده است. از نظر نویسندگان کتاب کمبود این دو موقعیت یعنی کمبود وقت و کلافگی ناشی از آن و کمبود پول در عین تفاوتشان کاملاً شبیه هم اند.

سندهیل مولای ناتان و الدار سفیر در این کتاب به خوبی نشان میدهند که کمبود رشته ای است ناگسستنی که بسیاری از مشکلات جامعه را به هم مرتبط می کند. آنها درباره نقش کمبود در ایجاد تداوم و تسهیل فقر صحبت می کنند. کتاب همچنین نکات متعددی درباره مدیریت کمبود و بهره گیری از آن در جهت دستیابی به موفقیت» و «رضایت» مطرح میکند کتاب کمبود بهترین گزینه برای علاقه مندان به حوزه اقتصاد رفتاری و روان شناسی اجتماعی است.