"زرتشت" جوان بیزار از همه ی خرافات و کج اندیشی های مردم شهرش در پی دست یافتن به دانایی راهی سفر می شود. در این سفر با فرزانگان زیادی ملاقات داشته و پندهای بسیاری از آنان می گیرد. انواع پرستش هم چون پرستش میترا، آناهیتا، اهورامزدا، موهوم پرستی و... را از نزدیک دیده و به مطالعه ی آن ها می پردازد. سرانجام اهورامزدا را به منزله ی خالق حقیقی جهان هستی و به عنوان معبود برگزیده و به پرستش همت می گمارد. در بازگشت به میهن سخنانش به مذاق کاهنان دینی خوش نمی آید و تصمیم به از بین بردن وی دارند. زرتشت اکنون به مقام پیامبری رسیده و خواب های متعدد و چندین ساله اش در این رابطه جامه ی حقیقت بر خود پوشیده است. او ازدواج کرده و چشم انتظار فرزندش است که شهر به صورت تهدیدآمیزی برای وی و خانواده اش ناامن می شود، بنابراین به همراه همسر، نوزاد چندروزه، برادر و شمار اندکی از یارانش راه سفر در پیش گرفته و هجرت اختیار می کند. در تمامی شهرهای بین راه مردم قصد جان ایشان می کنند و عده ی کمی با آنان هم قدم می شوند، تا زمانی که به ایران زمین و دربار "گشتاسب" می رسد. شاه نخست بر اثر تحریک موبدها از او روی گردانده و به سیاه چالش می افکند، اما پس از هفت روز و در پی رویاهای متواتر او را احضار کرده و پیامبریش را گردن می نهد. پس از این واقعه شهرهای بسیاری ایمان می آورند. تا روزی که زرتشت پیر در عبادتگاه به عبادت مشغول است و کاهنی سرمی رسد و با استفاده از یک لحظه غفلت وی، خنجری را تا دسته در پهلویش فرو می کند. زرتشت پیامبر با شادمانی از مرگ یاد می کند. کاهن برانگیخته تر، موهای بلند و سپید وی را چنگ زده، سرش را بالا گرفته و با دشنه از بدن جدا می کند.