کتاب من کیست تو چه می خواهی روان پریشی از منظر ژاک لکان

رخشنده، تقریباً هر شب در خواب مورد تعرض و شکنجه قرار می گرفت و صبح که بیدار می شد، بخشی از بدنش از دست رفته بود. مردی هر شب تکه ای از رخشنده را می برید و با خودش می برد. آن مرد، همسر سابقش بود آیا می توان از قصه رخشنده باخبر بود و از کنار عباراتی از این دست در قالب اصطلاحاتی کلی مانند توهم و هذیان گذر کرد؟ مردی که کودک را از مادر جدا کرده است، ۳۰ سال بعد از آن ماجرا، مدام بر می گردد و تکه ای از مادر را با خود می برد. یکی مادر روان نژند، در این مواقع، شاید جملاتی مشابه این از زبان جاری کند: او جگر گوشه ام را از من گرفت. در مورد رخشنده، اما این جمله گویای تمام ماجرا نیست. جگرگوشه برای او یک استعاره زبانی، بلکه اشاره مستقیم به بدن است. او به معنی واقعی کلمه، بخشی از وجودش را از دست داده و مداخله ی زبان در این زمینه با شکست مواجه می شود.