کتاب حاضر، با تو جه به اهمیت آموزش کودکان بیش فعال، پیرامون تاریخچه و تعریف، علائم بالینی و تشخیصی، میزان شیوع، مشکلات همراه و سبب شناسی به اختصار و رویکردهای درمانی، آموزشی به همراه مدیریت رفتار این کودکان و نوجوانان در خانه و مدرسه برای والدین و معلمان مطالبی را به تفصیل ارائه می کند. رویکردهای آموزشی و توان بخشی برای مشکلات ویژه یادگیری کودکان و دانش آموزان، توصیه ها و مداخله های رفتاری و آموزشی ویژه والدین، رژیم های غذایی «فاین گلد» و «داگلاس» و دارودرمانی برخی از موضوعات موردبررسی در این کتاب هستند.

متخصصان رویکردهای مختلفی مانند دارو درمانی رژیم های غذایی و رفتار درمانی را تا کنون برای درمان اختلال بیش فعالی و کم توجهی پیشنهاد کرده اند و معتقدند بدون درمان مناسب عملکرد تعداد زیادی از کودکان و دانش آموزان پیش آگهی ناخوشایندی دارد و درمان به موقع و مناسب باعث پیشرفت و بهبود پیش آگهی میشود.

دارو درمانی

از سال ۱۹۳۰ تاکنون محرکها اولین انتخاب و خط مقدم درمان ADHD محسوب میگردیده است. محرکها مانند ریتالین و آمفتامین ها شایع ترین درمان دارویی برای بیش فعالی و کم توجهی میباشند. به طور تقریبی ۷۰ تا ۸۵ درصد کودکان ADHD به درمان دارویی پاسخ مثبتی داده اند و دانش آموزانی که از این داروها استفاده نموده اند، تحرک شان کاهش پیدا نموده و در عوض توجه و تمرکز آنها افزایش یافته و در انجام تکالیف مدرسه از موفقیت خوبی برخوردار بوده اند و علائم و نشانگان زیادی در این دانش آموزان تعدیل گردیده است. (استفن، سیمرسون و هانسن، 2009، دولکان 2010، ناس و لونتال 2011، موسسه ملی سلامت روان، 2012) دانش آموزانی بهترین نتیجه را از داروها میگیرند که بدترین نمره را از آزمونهای دقت و تمرکز دریافت نموده اند.