جلد ششم از مجموعه تاریخ فلسفه غرب دوره ای حدوداً دویست ساله را از میانه قرن هجدهم تا میانه قرن بیستم دربر می گیرد. ابتدا آراء دو نماینده از «روشنگری اسکاتلندی» یعنی تامس رید و دیوید هیوم را بررسی می کنیم. سپس، به دیدگاه های جرمی بنتام و نیز ساموئل کالریج که از نقادی های کانت متأثر است، می پردازیم. اندیشه علم گرا و لیبرال در نیمه قرن نوزدهم با آراء جان استوارت میل اوج می گیرد. پس از بررسی دیدگاه های میل و مساهمت های برخی فلاسفه امریکایی، به تحولاتی بنیادین در کمبریج در آغاز قرن بیستم می پردازیم که می توان آن را سرآغاز فلسفه تحلیلی دانست. آراء مور، راسل و ویتگنشتاین و همچنین، تأثیرات ماخ و فرگه را در این خصوص بررسی می کنیم. در نهایت، آراء فلاسفه ای چون شلیک و کارناپ را از نظر می گذرانیم که اگرچه انگلیسی زبان نیستند، اما بر فلسفه تحلیلی تأثیرگذار بوده اند.