به تعبیر «هانس گئورگ گادامر»، اگر رسالت هرمنوتیک را ایجاد پلی بر فاصله شخصی یا تاریخی میان اذهان تعریف کنیم، آن گاه به نظر می رسد که تجربه هنر کاملا بیرون از قلمرو هرمنوتیک اتفاق می افتد. زیرا از میان تمام چیزهایی که در طبیعت و تاریخ با آن ها روبه رو می شویم، این اثر هنری است که بی واسطه تر از همه با ما حرف می زند. آشنایی پنهان و مرموزش تمام وجود ما را دربرمی گیرد، گویی اصلا فاصله ای نبوده و هر مواجهه ای با آن، مواجهه ای با خود ماست. کتاب حاضر حاوی چهار مقاله از «هانس گئورگ گادامر» و یک مقاله از «پل ریکور» است. این دو، در جستارهای برگزیده این کتاب، بار دیگر اهمیت تداوم مفاهیمی چون «تقلید»، «حقیقت»، «نماد» و «بازی» را برای درک هنر معاصر یادآور می شوند.