کتاب حاضر مروری بر آرای گادامر در گستره هرمنوتیک است .در معرفی آن آمده است" :جوئل و اینسهایمر به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه بصیرت های هانس گئورگ گادامر درک ما را از نظریه ادبی تاویل و دگرگون می سازد .واینسهایمر کار خود را با مروری بر هرمنوتیک مدون، از "شلایر ماخر "تا "ریکور "آغاز می کند و نشان می دهد که کار گادامر در بطن مکالمه ای جان دارد که همچنان در جریان است .او می گوید که هرمنوتیک گادامر مشخصا فلسفی است .زیرا در این باب کندوکاو می کند که فهم اصولا چگونه روی می دهد نه این که چگونه باید برای داشتن کارکردی دقیق تر یا کاراتر به قاعده در آید .به زعم واینسهایمر، گادامر فهم را اثر تاریخ قلمداد می کند و آن را نه از پاسخ فعل بلکه از جنس افعال می داند ـ چیزی که برای تاویل گذار و مفسر روی می دهد ."گفتنی است "هرمنوتیک یعنی نظریه و عمل تاویل حوزه عمل هرمنوتیک تا جایی که معنا و لزوم فهم آن در کار است امتداد دارد .هرمنوتیک روش خاصی از تاویل یا مجموعه ای منسجم از نظریه ها را که بتوان آن را به شکلی منظومه وار شرح داد تعیین نمی کند .در روزگار ما، همانند دوران پیشین، هرمنوتیک تنها به هیئت سنتی تاریخی وجود دارد .بدین قرار هرمنوتیک را تنها از طریق مروری تاریخی بر پیدایی و شکوفایی آن می توان درک کرد ".