مک گافین آشکارا همان objet petit a است، شکافی در مرکز نظم نمادین فقدان یا خلا امر واقعی که جریان نمادین تفسیر را به حرکت در می آورد ظاهر نابی از معما که باید توضیح و تفسیرش کرد.

ابژه در جریان مبادله (SA) است ابژه نمادینی که تا زمانی که نمی تواند به بازی آینه ای تقلیل یابد آن محال بودنی را ثبت و حک می کند که نظم نمادین حرکت در می آورد. پیرامون آن ساخت مییابد - عنصر ریزی که تبلور ساختار نمادین را به  و سرانجام پرنده ها Phi و یا همان تخیل امر واقعی غیر منفعل هستند یعنی عینیت یافتگی خیالی امر واقعی اند - ایماژی که به کیف محال تجسم می بخشد. (۱۱)

فهم این نکته چندان دشوار نیست که چگونه این سه نوع ابژه، منطبق با سه دوره اصلی فیلمسازی هیچکاک نظم و ترتیب می یابند. دوره نخست با علامت a مشخص میشود یعنی مک گافین ظاهر نابی که قهرمان را به سفری ادیپی سوق میدهد تصادفی نیست که در این دوره نقش مک گافین بسیار برجسته است از طرح موتور هواپیمای جنگی در سی و نه پله تا ملودی رمزگذاری شده در بانو ناپدید میشود؛  دوره دوم با غلبه (SA مشخص میشود - یعنی علامت و مظهر پدر عقیم پاره ای از واقعیت که همچون دال این نکته عمل میکند که دیگری بزرگ» خط خورده است، یعنی این که پدر تا هنگامی که گرفتار و محصور کیف قبیح است مثل حلقه در سایه یک شک و کلید در بدنام و غیره قادر نیست که طبق نامش و فرمان و مأموریت نمادینش زندگی کند.