«گفت وگوها با گوته» عنوان کتابی است به قلم یوهان پیتر اکرمان که نشر چهرزاد آن را به چاپ رسانده است. یوهان ولفگانگ فن گوته (۱۸۳۲-۱۷۴۹) شاعر، متفکر و دانشمند بزرگ آلمانی در فرانکفورت متولد شد و در اوان جوانی به درخواست شاهزاده دوک کارل آگوست به وایمار رفت و تا آخر عمر در این شهر ماند و جوشش هنر را با زندگی آمیخت تا برگی پرافتخار را در معنا و ادبیات پدید آورد. او اگرچه فرزند نوپاترین قلمرو ادبیات و فرهنگ رسمی اروپا یعنی آلمان بود اما علاوه بر احیای هنر دیرین قوم باستانی خود تئوتونیک و ژرمن و اتصال آن به ادبیات ایتالیا، فرانسه و انگلستان، قصر منحصر و بلندی را با نبوغ خود عمارت کرد که از او اسوه ی جامعی از ادبیات، حکمت و علوم طبیعی و تحققی غرب ساخت. در اینجا گوته که خود عمری را در شور شعر و دانش گذرانده، در واپسین ده سال عمر خود با اکرمان به گفت وگو می پردازد و گویی قرن ها تفکر و هنر انسان را با تراز تعادل عقل فرزانه ی خویش توازن و اندرز می بخشد تا در متن ظلمات تفکر آلمان ها، چون آفتابی گران ارج الهام بخش این کتاب به عنوان یکی از انگشت شمار آثار بزرگ گفت وگویی ادبیات جهان شود و مهر نهفته در آن برای همیشه در قلب های روشن باقی بماند. گوته یک قدیس آسمانی نیست اما بی تردید یک برگزیده ی زمینی ا ست تا با نبوغ زبده ی خود، اشارتی به نام متبرک آسمانی باشد. او در گستره ی دلنواز ادبیاتی که به زبان آلمانی آفرید حتی یک لحظه از جُستن حقیقت در پس طبیعت که محضر خدا باشد باز نماند. گوته در اینجا در مسند فرزانگی پیرانه ی جان والایی که اسوه ی هنر و حکمت ناب غرب است برای مدت حدود ده سال سر سلسله های راستین و مشترک هنر، زندگی، طبیعت و علم را برای جوان صافدلی که اکرمان باشد روشن می کند و دانش را از سطح صرفاً متعین طبیعت اشیاء و هستی به معارج حقیقت فرازمینی متصل می سازد تا جریان معنوی را به کنجکاوی در کشف انتظام قوانین طبیعی بپیوندد. اینجا در اغتنامِ ستودنی قلم کوشایی که این کتاب را در قالب چنان نگاره ای سترگ از تطور عقل به ظهور رسانده که نیم تاب تایید غیبی دل ها بر آن پرتو می افکند، یقین استوار کلام نیچه: «این بزرگ ترین کتاب ما آلمان هاست» را همنوازانه به بصیرت لطیف کلام کافکا می پیوندد: «گوته تقریباً تمامی آنچه را ما نیاز به دانستن داریم بازگفته است.»