جستجوهای اخیر
جستجوهای پرطرفدار
200,000
اتاق سیلوی در واقع نوعی پنجره ی شیروانی باریک بود که با پرده ای از راهرو جدا می شد. تختخواب تاشویی با چند بالش و پتو روی آن در اتاق قرار داشت. نونا لامپ کوچکی را روی طاقچه ای روشن گذاشته بود. پنجره ی گرد کوچکی مثل ماه کامل بالای دیوار قرار داشت. کمد و صندلی هر کدام بیرون پرده در دو طرف قرار داشتند. سیلوی در راهروی نیمه تاریک برگشت و ما را بوسید و آهسته گفت: «فردا اگه شد براتون هدیه میخرم او دوباره ما را بوسید و وارد اتاق باریک پشت پرده شد.
اغلب به این فکر میکنم که وقتی سیلوی به آن خانه برگشت چه احساسی داشت زیرا از زمانی که آن جا را ترک کرد تغییراتی در خانه صورت گرفته بود و ساکنانش عوض شده و سر و سامان یافته بودند. او را تجسم میکنم که ساکهایش را با دستان بی دستکش گرفته از وسط راهی که به دلیل برفهای کپه شده در دو طرف و بیشتر به علت وجود چاله های برفابی در کنار آنها باریک شده بود، پای پیاده به خانه می آید سیلوی همیشه موقع راه رفتن سرش را خمیده به یک سو پایین می انداخت و قیافه ای گیج و متفکر داشت؛ گویی کسی با صدایی آرام با او حرف میزد گاهی سرش را بلند میکرد تا نگاهی به برف بیندازد که به رنگ ابرهای فشرده بود و آسمان را ببیند که به رنگ برفهای آب شده بود و الوارهای سیاه و صیقلی و شاخه ها و کنده های درختانی را تماشا کند که با آب شدن برف پدیدار شده بودند.
درباره این محصول سوال دارید؟
پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک