در سند این حدیث شخصی به نام عبد الرحمن بن أبي عميرة» وجود دارد. ابن عبدالبر در الإستيعاب درباره او می نویسد: «در حدیث او اضطراب دیده می شود و صحابی بودن او نیز اثبات نشده است .....

دیگر روای این حدیث سعيد بن عبد العزير است. درباره وی نوشته اند: اختلط قبل موته»؛ یعنی قبل از مرگ دچار زوال عقل شد. سال مرگ سعید بن عبدالعزیر را ۱۶۷ دانسته اند. ابن سعد درباره او می نویسد: «او ثقه بود، إن شاء الله .... و در سال ۱۶۷ در زمان خلافت مهدی در حالی که هفتاد و چند سال سن داشت در دمشق از دنیا رفت. همانطور که از عبارت ابن سعد بر می آید با تردید او را توثیق کرده است. عبد الأعلى بن مسهر و ولید بن مسلم از او نقل روایات کرده اند، این در حالی است که عبد الأعلى بن مسهر در سال ۲۱۸ هجری قمری یعنی ۵۱ سال بعد از وفات سعيد بن عبد العزير وفات کرده است و ولید بن مسلم متوفای ۱۹۵ هجری است، یعنی ۲۸ سال بعد از سعید بن عبدالعزیز از دنیا رفته است. با توجه به این مطلب شاید بتوان گفت که عبد الأعلى بن مسهر و ولید بن مسلم در زمانی سعید بن عبدالعزیز را دیده اند که دچار زوال عقل شده است. از این رو میتوان گفت که این حدیث با توجه به نقل سعيد بن عبدالعزیز و عبدالرحمن بن ابی عمیره ضعیف» است.

در حدیث دیگر از قول ابن ادریس خولانی نقل شده است هنگامی که عمر بن خطاب عمیر بن سعد را از حکومت حمص برکنار کرد