«صد شاعر و صد شعر» عنوان کتابی است که فوجی وارا نو تِی کا آن را گردآوری کرده و نشر فرهنگان آن را به چاپ رسانده است. «صد شاعر و صد شعر» یکی از جُنگ های کهن شعر ژاپنی است، حاوی صد شعر از صد شاعر نامدار که فوجی وارا نو تی کای شاعر آن را در قرن سیزدهم میلادی گردآوری کرده است. این کتاب جُنگی است از شعرهای ژاپنیِ تان کا (شعر ۳۱ هجایی)، از صد شاعر گوناگون که به ترتیب تاریخی تنظیم شده است. اولین شعر از امپراتور تِن جی است و آخرین آن از امپراتور بازنشسته جوُن توکوُ. فوجی وارا نو سادای ئه را که به تِی کا هم معروف است، گردآوردنده ی این جُنگ دانسته اند، اگر چه احتمال آن هست که کس دیگری، شاید پسرش فوجی وارا نو تامی ئه آن را ویرایش کرده باشد. مدخل ۱۴ ژوئن ۱۲۳۵ در میگتسوُکی می گوید که چگونه اوتسونو میانو یوریتستونه، تی کا را ترغیب کرده که از صد شاعر صد شعر گلچین کند تا روی درهای کشویی استراحتگاهش نزدیک کوه اوگورا بنویسند. اگر این شعرها همین هیاکونین ایشو باشد تاریخش باید از ۱۲۳۵ تا ۱۲۴۱ باشد. هیاکونین شوکا (شعرهای برتر از ۱۰۰ شاعر) گردآورده ی تِی کا در حدود همان زمان، شاید پیشگام آن باشد. برتری شعرهای پاییز و عشق و سبکِ شور شدید و زیبایی افسونگری که هیاکونین ایشو از آن مالامال است رغبت شدید شاعرانه ی بعدی تی کا را منعکس می کنند. این اثر الهام بخشِ شوق به خواندن شعر شده است و اولین شرح موجود آن در آغاز دوره ی موروماچی پدید آمد. مجموعه های زیادی مثل بوکه هیاکونین ایشو (صد شعر از صد شاعر سامورایی) از بخش دوم دوره ی اِدو و آی کوکو هیاکونین ایشو در ۱۹۴۲، همه سرمشق شان همین اثر بوده است. همین طور اساس بازی ورق مردمانه ی اوتا کاروتا، شعرهای هیاکونین ایشوی اصلی بوده است که از دوره ی اِدو آن ها را از بر می کرده اند. این بازی امروزه هم رواج دارد. برای بازشناختن این مجموعه از تقلیدهای بعدی، درست تر آن است که این جُنگ را اوگورا هیاکونین ایشو بنامند.