این تحقیق به دنبال پاسخ به یک سوال محوری است که آیا پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با توجه به تولید آثار بسیار زیاد هنری و مجموعه تجربیات و تلاش های هنری هنرمندان ایرانی در این دوره آیا توانسته ایم به یک مکتب مستقل هنری و زیبایی شناختی دست یابیم و اگر نه موانع نیل به این مکتب چیست؟ و سوال دیگر این که آیا میتوان گفت انقلاب اسلامی توانسته مولفه های زیبایی شناختی هنر ایران را در دوران سنت در صورتهای نوین هنری امتداد دهد. بسیاری از هنرهای معاصر فاقد پیشینه در تاریخ هنرهای ایران هستند و منشاء اروپایی و آمریکایی دارند. ایا مبانی فرهنگی و زیبایی شناختی ایرانی توانسته نسبت به بومی سازی این هنرها گامی بردارد ریشه مشکلات از کجاست که علی رغم بیش از صد سال از ورود هنرهای غربی به ایران ما نتوانسته ایم در ذات زیبایی شناختی آنها تصرف کنیم و محتوای فرهنگی ایرانی را در فرم های این هنرهای وارداتی به گونه ای وارد کنیم که منجر به تعارض بین فرم و محتوا نشود واقعیت این است که فرم هنری و خصوصیات بیانی در هنرها در خلا به وجود نمی آیند بلکه معلول و مدلول زیر ساختهای فرهنگی خود اند. هر فرهنگ مترقی خود به خود هنرهایی با خصوصیات زیبایی شناختی خاصی را تاسیس میکند که این هنرها بازتاب دهنده و برخاسته از مولفه های آن فرهنگ هستند 

این مطالعه در پی پاسخ به یک سوال محوری است که آیا پس از پیروزی انقلاب اسلامی و مجموعه تجربیات و تلاشهای هنری نقاشان ایرانی در این دوره توانسته ایم به یک مکتب مستقل و ویژه ای دست یابیم. و آیا می توان گفت انقلاب اسلامی توانسته زیبایی شناسی نقاشی سنتی ایران را در صورتی نوین امتداد دهد. در ابتدا با طرح زمینه ها و شرایطی که سبب شکل گیری یک مکتب هنری میشود به احصاء منابع فرهنگی نقاشی سنتی ایران پرداخته ایم و آنگاه به این نتیجه رسیده ایم که منابع فرهنگی ایرانی که مقوم و شکل دهنده به نقاشی سنتی ایرانی بوده اند در دوره معاصر اعاده نشده و یا به طرز ضعیفی خودنمایی میکند. نقاشی انقلاب اسلامی هنوز عموماً در محدوده مکاتب زیبایی شناختی غرب تجربه می کند و فاقد چارچوبی تئوریک بر مبنای فرهنگ ایرانی اسلامی است. یک مکتب هنری مجموعه ای از دستاوردها و ابداعات زیبایی شناختی و بیانی به علاوه مجموعه ای از مضامین موضوعات و ارزشهای فکری و فرهنگی است که در هیات یک ساختار فرمی ظاهر میشود در یک مکتب هنری مضامین و موضوعات به عنوان پیام یا محتوی با بعد زیبایی شناختی و تکنیکی همان مکتب رابطه بده بستانی و دیالکتیکی دارد مفاهیم و مضامین و معانی در یک فرآیند هنری منجر به شکل بخشی به یک ساختار ویژه و بیان خاص در هنر میشود که به آن دستاوردهای زیبایی شناسانه یا تکنیکها فرم ساختمان ساختار هیات و گشتالت نام میدهیم به عبارتی ساختمان فرمی و تکنیک ها تبلور و ترجمان همان محتوا و ارزشهای فرهنگی است 

کتاب حاضر به دنبال پاسخ به این سوال محوری است که آیا پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با توجه به تولید آثار بسیار زیاد هنری توانسته ایم به یک مکتب مستقل هنری و زیبایی شناختی دست یابیم؟ و اگر نه موانع نیل به این مکتب چیست؟ هر فرهنگ مترقی خود به خود هنرهایی با خصوصیات زیبایی شناختی خاص خود را تاسیس میکند که این هنرها بازتاب دهنده و برخاسته از مولفه های آن فرهنگ هستند. ضعف ساختارهای فرهنگی و سترون شدن و رو به اقول رفتن منابع و زیر ساختهای فرهنگی مانع از تاسیس و ترویج شکلها و فرمها و ابداعات زیبایی شناختی میشود و مهمترین مساله ما در این جاست.