«دوستی در عصر اقتصاد» با زیرعنوانِ مقاومت در برابر نیروهای نولیبرالیسم عنوان کتابی است از تاد مِی که نشر نی آن را به چاپ رسانده است. این کتاب دراین باره است که ما در رویارویی با خودمان و با دیگران چه کسی هستیم. نولیبرالیسم نقش بسیاری در ساختن کسی که امروز هستیم داشته است. نمی توان نولیبرالیسم را صرفاً یک آموزه ی اقتصادی یا حتی مشتی رویّه ی اقتصادی دانست. زیستن در محدوده ی نولیبرالیسم، نولیبرالیسمی که دست کم برای سی چهل سال ما را آموخته کرده، یعنی غرقه شدن در مجموعه ای از شرایط، که محال است بر نحوه ی تفکر و احساس ما اثر نگذاشته باشد. اگر می خواهیم سویه ی مهمی را از کسی که هستیم بفهمیم و از دشواری و چه بسا حتی سیاه روزی آنچه از ما می خواهند باشیم سر درآوریم، باید با نولیبرالیسم دست وپنجه نرم کنیم. می خواهیم بدانیم نولیبرالیسم چه فیگورهایی می آفریند و ترغیبمان می کند چطور زندگی کنیم. نویسنده ی این کتاب می گوید: روزگار سختی است. به قول برخی روزگار سیاهی است. در پاییز ۲۰۱۰، بیکاری در ایالات متحده حدود ۱۰ درصد است. در پی ترکیدن حباب مسکن بسیاری از مردم خانه های خود را از دست دادند. محیط زیست به خاطر گرمایش جهانی و کاهش منابع، که حاصل تقریباً دو قرن بهره کشی است، بعید نیست از ما آدم ها انتقام بگیرد. عصبانیت از دست مهاجران و از دست دادن اعضای سایر ادیان روابط اجتماعی ما را مسموم کرده و به بیگانه هراسی دامن زده است. قطبی شدن سیاسی نه تنها از اعتماد به سیاستمداران که از اعتماد به خودِ فرایندهای حاکمیت نیز می کاهد. همین قطبی شدن سیاسی علت ایجاد احزاب خشم آگینی مانند حزب تی است. روزگاری مردم رسانه های خبری را مانع بروز بدرفتاری های عمومی می دیدند و آن ها را وجدان غیررسمی شهروندی می دانستند، اما امروزه دیگر مردم فرقی میان این رسانه ها با بلندگوی چپی ها یا بلندگوی راستی ها نمی بیند یا رسانه را نوعی سرگرمی پرهیاهو می دانند. این کتاب اثر دیگری درباره ی این روزگار تیره وتار نیست. همچنین، این کتاب تحلیل نمی کند که چطور به این وضع رسیده ایم. قرار هم نیست این کتاب در کنار نوشته هایی گنجانده شود که از این می گویند که چطور می توان انسان ها را به نور و روشنایی بازگرداند. هدف این کتاب اندکی صمیمانه تر است. عنوان این کتاب از آن دست عنوان ها نیست که در اخبار یا در بیشتر کتاب های عامه پسند آن را بیابید. در عوض، این کتاب درباره ی این است که ما در رویارویی با خودمان و با دیگران چه کسی هستیم.