اثر حاضر داستانی عربی است که به زبان فارسی ترجمه شده است. این رمان، درد خانواده ای فلسطینی را روایت می کند که زنی رقیه به نام راوی آن است. رقیه داستانی را تعریف می کند که بیان گر زندگی فلسطینیان را از سال 1948 تا آزادسازی جنوب لبنان به دست حزب الله را منعکس می کند. این قصه، ماجرای از دست آوارگی، پناهندگی، برپایی دولت یهود، مقاومت مردم طنطوره در مقابل صهیونیست ها، استعمار انگلیس، ورود ارتش های عربی به فلسطین، رنج مهاجرت، جنگ داخلی لبنان، حمله اسرائیل، حمله به بیروت، قتل عام، کشتار صبرا و شتیلا، کشته شدن چهره های مطرح فکر و ادب و هنر فلسطین از غسان کنفانی تا کاریکاتور مشهور، ناجی علی، تلاش صهیونیست ها برای سرقت تاریخ و میراث فلسطین، غصه، دل تنگی، به یکدیگر نزدیک شدن، خوشبختی و عشق، جمع اضداد در کنار هم برای بافتن تار و پود قصه آدم هایی که دور از وطن با عشق به وطن زندگی کرده و با عشق می میرند. روایت این داستان از مصیبت مردم فلسطین و اجبار آن ها برای خروج از خاک و سرزمینشان آغاز می شود و با زندگی تلخ در نقاط مختلف جهان به امید بازگشت به وطن و پشت سر گذاشتن وقایع ادامه می یابد و در نهایت با دیدار رقیه با پسر و نوه اش پشت سیم های خاردار در مرز جنوب لبنان و فلسطین به پایان می رسد.