واژة (COMMUNITY) که به طور معمول در فارسی به اجتماع برگردانده می شود، در کل کتاب حاضر به همبودگی ترجمه شده است. اگر این واژه طبق روال معمول به اجتماع، ارتباط و امر مشترک برگردانده می شد، معنای مورد نظر نویسنده که موضوع محوری اثر حاضر است از دست می رفت. معنایی که نشان دهندة نسبت زبان و سیاست است. این مفهوم در تاریخ اندیشة سیاسی غرب سابقه ای طولانی دارد. نگارنده در کتاب حاضر به بررسی مفهوم همبودگی و رابطة میان انسان ها و زبان ها می پردازد. به عقیدة نویسنده آن چه هستندگان انسانی را در میان خویش منجر می سازد نه طبیعتی است، نه آوایی و نه محبوس شدن در زبانی دلالتگر، بلکه بصیرتی است به نفس زبان. مفاهیمی چون هراسان؛ از برزخ؛ مثال؛ جای ـ گرفتن؛ فراغت؛ اهریمنی، بار قلبی؛ اصلاح ناپذیر؛ اخلاق؛ جوراب های دیم؛ هاله ها؛ نام مستعار؛ بدون طبقات؛ خارج و... از جمله مباحثی است که در کتاب مورد بحث و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.