شرمن الکسی، با نام کامل شرمن جوزف الکسی جونیور، در هفتمین روز از اکتبر سال ۱۹۶۶ در امریکا به دنیا آمد. نویسنده، شاعر، فیلمنامه‌نویس و فیلمساز معاصری که نشریۀ گاردین برایش لقبِ صدای قبیله‌های جدید را برگزید.

یکی از ستایش‌شده‌ترین نویسندگان معاصر امریکایی که تاکنون توانسته جوایز بسیاری را نیز از آنِ خود کند که جایزۀ قلم همینگوی، جایزۀ حلقۀ نویسندگان بومی امریکا، جایزۀ قلم برنارد مالامود و جایزۀ کتاب ملی امریکا از آن جمله است.

کتاب درخشان و پر استقبال شرمن الکسی، بدون شک، خاطرات صددرصد واقعی یک سرخپوست پاره‌وقت است. موفقیت این کتاب به گونه‌ای بود که نیل گیمن دربارۀ آن معتقد بود: «از هر نظر عالی! گزنده و واقعاً خنده‌دار.» و نیوزدی دربارۀ آن نوشت: «طنزی تند و تیز، حرف‌هایی نیش‌دار… و زبانی شوخ و شنگ.»

الکسی دربارۀ خاطرات سرخپوست می‌گوید: «ایدۀ این کتاب به مرحلۀ عمل رسید، چرا که بسیاری از کتابدارها، نوجوانان و معلم‌ها از من خواستند تا آن را بنویسم.

روایتی اول شخص از آرنولد اسپیریت جونیور، یک نوجوان چهارده سالۀ کاریکاتوریست که در منطقۀ اسپوکن، محلۀ زندگی سرخپوست‌های امریکایی زندگی می‌کند، اما شاید بنا به دلایلی، راهی مدارس سفیدپوست‌ها شود.»

این رمان و شخصیت آرنولد، بیش از هر چیز مخلوق ماندنی سلینجر در جهان ادبیات، یعنی هولدن کالفیلد، را به خاطر می‌آورد.

الکسی معتقد است: «هنگامی که طنز، شکلی سیاسی به خود می‌گیرد، تبدیل به انتقادی می‌شود علیه افراد و سیاستی که صاحب قدرت است؛ اما شوخی با فردی کوچک‌تر از خود مشکل است. در اینجا باید مراقب بود.»

آوازهای غمگین اردوگاه، پرواز، لازم نیست بگویی دوستت دارم و رقص‌های جنگ از جمله دیگر آثار اوست.

رضی هیرمندی متولد سال ۱۳۲۶، در حومۀ زابل در سیستان است. هیرمندی در کنار ترجمه، به نویسندگی و پژوهشگری نیز می‌پردازد،‌ آن ‌هم در یکی از دشوارترین ژانرهای ادبی، یعنی طنز. سال ۱۳۴۹ بود که هیرمندی از دانشگاه فردوسی در رشتۀ زبان و ادبیات‌انگلیسی فارغ‌التحصیل شد و از سال ۱۳۵۳، در وزارت آموزش و پرورش استخدام و به شغل دبیری مشغول شد.

بعدها هیرمندی آموزش زبان انگلیسی به دانشجویان را نیز در پروندۀ کاری خود گنجاند و سال‌ها در سمت استاد دانشگاه باقی ماند. او همچنین ازجمله مترجمانی است که، هم برای کودکان و نوجوانان و هم برای بزرگسالان، آثاری را ترجمه کرده است. درخت بخشنده، نوشتۀ شل سیلور استاین، نخستین کتابی بود که او برای کودکان و نوجوانان ترجمه کرد و همچنین این منم واکین، نخستین کتاب او برای بزرگسالان است.

هیرمندی در جایی دربارۀ دلایل علاقه‌اش به موضوع طنز می‌گوید: «من از همان ابتدا، هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان، ترجمه می‌کردم. آن اوایل چند کتابی هم در زمینۀ روان‌شناسی ترجمه کردم؛ اما هر چه زمان می‌گذشت متوجه شدم که به طنز بیشتر علاقه‌مندم.

اختراع هوگو کابره، چگونه شیر باشیم،، صبح به‌خیر همسایه؟ هایکوهای طنزآمیز، قصه‌های قبل از خواب و خاطرات صددرصد واقعی یک سرخپوست پاره‌وقت ازجمله ترجمه‌های رضی هیرمندی در جهان ادبیات است.