«خوابِ عمو جان» نوشته ی فئودر داستایفسکی از روسی به فارسی ترجمه شده است. میترا نظریان در ادامه ی پروژه ی ترجمه ی آثار کلاسیک ادبیات روسی به زبان فارسی، رمانِ کوتاه و پرمخاطبِ «خواب عموجان» را به فارسی ترجمه کرد. فئودر داستایفسکی این رمان را در سالِ ۱۸۵۹ نوشت. رمانی که نخستین اثرِ او بعدِ بازگشت از تبعید و زندانِ ده ساله اش محسوب می شود. «خوابِ عموجان» روایت روزگار و ایده های زنی ست به نامِ ماریا آلکساندروونا که می خواهد دختر جوان اش را به پیرمردی موسوم به عموجان شوهر دهد. مردی که هم از نظر جسمی آسیب های فراوان دارد هم کمابیش با زوالِ عقل روبه روست. منتها این مردِ «ثروتمند» است و این ازدواج پرمنفعت می تواند رویاهای مادر را تحقق بخشد… . «خوابِ عموجان» یکی از زیباترین آثارِ نیمه بلند غولِ ادبیات روس محسوب می شود که رگه های طنز و نقدِ مفاهیمِ انقلابی و موهومِ آن دوره به خوبی در آن هویداست. داستایفسکی در این رمان بازگشتِ بزرگی به ادبیاتِ روسیه دارد و این رمان پیش زمینه ی آثارِ بزرگ بعدی او می شود. مساله زوالِ عقل و شوهرانِ بی مصرف و زنانِ طماع و عاشقانِ جوانِ شوریده و پرمدعا در کلِ رمان طنین افکنده و مخاطب را با اثری مملو از ظرافت های شخصیت پردازانه ی او آشنا می کند. «خوابِ عموجان» ترکیبی غریب از هول و خنده است که فراموش نمی شود.