اثر حاضر، دربردارندة رمانی است که طی آن، نمادها، تکنیک ها، ابهامات و زبان «بوف کور، صادق هدایت» معنی می شود. نگارنده، تلاش کرده تا ضمن روایت داستان، سئوالات متداول دربارة بوف کور را پاسخ دهد. در این رمان همچنین، به آثاری که صادق هدایت در تألیف بوف کور از آن ها استفاده کرده نیز اشاره شده و صحنه ها و تصاویری که مربوط به این آثار است تشریح شده است. تعابیری چون «بوف کور»، «اثیری»، «دو قران و یک عبّاسی»، «دو تا مگس زنبور طلایی» و...، تحلیل شده است. رمان در نه بخش تدوین شده که عناوین برخی از آن ها عبارتند از: «من فقط برای سایة خودم نوشتم»، «تصویرهای معرف»، «تصویر نقّاش»، «من تو رو می شناسم»، «دانشجوی براگ»، «گلدان راغه» و... .