این کتاب شماره شانزدهم از مجموعه "تئاتر امروز جهان" است که حاوی نوشته‌ها و مقالاتی از "آنتونن آرتو" (۱۸۹۶ - ۱۹۴۸) نمایش‌نامه‌نویس فرانسوی درباره "تئاتر شقاوت" است." آرتو در این کتاب، تئاتری را که تنها مایه تفریح و سرگرمی تماشاگر باشد محکوم می‌کند و به جست‌وجوی نمایش خالص و ناب می‌رود که از تمامی امکانات صحنه بهره گیرد و به کمک ابزار فرازبانی مانند موسیقی، نور، حرکات و اشارات، به ناخودآگاه تماشاگر راه یابد، نیروهای شگفت‌انگیز درونی‌اش را فرا خواند، عصیانی در وجودش برانگیزد تا سرانجام او را به نوعی رهیدگی و پالایش رهنمون گردد. به همین جهت با شدت به تئاتر روان شناختی غرب که نمایش را به اسارت متن مولف و زبان گفتاری ملفوظ درآورده است می‌تازد و بر اهمیت نقش کارگردان می‌افزاید. آرتور در جست و جوی گوهره ناب تئاتر به سوی تراژدی باستان، نمایش‌های مذهبی قرون وسطی و تئاتر مشرق زمین باز می‌گردد".