روستوک را به عنوان فرصتی برای فرزندانش در راه پیشرفت به سوی تبدیل شدن به ستاره های بین المللی فوتبال و همچنین فرصتی برای خود در جهت برای ارتقاء در رده های مربیگری به باشگاه های بزرگ تر و بهتر می دانست. رولاند کروس درباره این جاه طلبی میگوید: شما باید بسیار مراقب باشید مواقعی وجود دارد که باید از خود بپرسید که آیا جاه طلبی های شما بر خواسته های بچه ها سایه نمی اندازد؟ دروغ میگویم اگر بگویم این طور نیست. در برخی مواقع وقتی متوجه می شوید که با چه استعدادی سروکار دارید، این باعث میشود که قدم بعدی را بردارید و به بچه ها کمک کنید تا فوتبالیستهای حرفه ای شوند. من فکر میکنم که اگر موقعیت را درک نکنید، می توانید اشتباه کنید. تونی کروس درباره احساسات نهفته درونش دائماً به خودش این چنین
می گفت : او ۵۰ درصد پدر و ۵۰ درصد مربی بود وقتی با پدرت تمرین میکنی چیزی از بین می رود و او مجبور میشود مثل بقیه با تو رفتار کند یا حتی کمی سخت گیرتر از بقیه باشد. من اعتراض نکردم چون آن زمان آن را دوست داشتم، اما با نگاهی به گذشته فکر میکنم کمی بیش از حد بود چون تا حدودی به رابطه پدری و پسری مان آسیب زد به نفع خانواده کروس بود که جدایی تونی و ریلاند اتفاق بیفتد و این پویایی مسیر خودش را طی کند درخشش تونی در روستوک سبب شد تا توجه باشگاه های بزرگ به او معطوف شود و همین او را به سمت آرزویش سوق می داد.