این که به صفحه نمایشهای نصب شده روی تمامی ستون های سرسرای قرارگاه خیره میشد؛ ولی آن روز مکس را هیچ کجا نمی شد پیدا کرد. لابد به اقامتگاه خصوصی اش در پشت آن تالار مدور رفته بود.

آدرین دست بلند کرد و محکم روی دیوار تقه زد. آهای بندیت امنم ببینم تو... 
مکس در جا ظاهر شد به فاصله ی چند سانتی متری جلوی آدرین اما پشت دیوار شیشه ای
آدرین یکه ای خورد و چند قدم پس پسکی رفت و به نرده های پل برخورد کرد.
یا آسمان عظیم مکس دیگه این کار رو نکن مکس بنای خنده را گذاشت: «قیافه ش روا»
آدرین با اخم از نرده ها فاصله گرفت خیلی خُنکی اشک ندارم تو اولین اعجوبه با قدرت نامرئی شدن هستی که این کار رو با کسی کرده مکس با کف دست موهای بلوند روشنش را روی سرش خواباند - گرچه موها دوباره پف کردند و سر جای اولشان برگشتند و گفت: «روی اول بودن زیادی تأکید شده.»
نیشخند لوسش هنوز پاک نشده بود

به دیدنش می ارزید آدرین که ضربان قلبش به حالت عادی برگشته بود متوجه شد خودش هم تبسمی بر لب دارد هر چند به علامت تأسف سر تکان میداد. مکس فقط ده ساله بود، اما رفتارش برای این سن به طور غیر معمولی جدی بود؛ بنابراین همین که آدرین میدید مکس حالا دست به یک شوخی کودکانه زده و از انجامش خیلی کیف کرده مایه ی تسلی خاطرش بود
آدرین گفت: «خوش حالم که میبینم دوباره کار رو شروع کرده ای آخه دیگه توی نامرئی شدن حسابی ماهر شده م. تازه، دیگه میتونم یک سکه ی مسی یک سنتی رو با یک پنج سنتی نیکلی ادغام کنم که خیلی هم مهمه چون آلیاژ کردن دو تا فلز مختلف کار سخت تریه فقط قدرت تو میمونه...

جرم و جنایت بیش از گذشته اوج گرفته و عصیانگران سلاح مخفی جدیدشان را به میدان آورده اند. نوا نیز در پی دست یافتن به این سلاح مخوف است و می داند چنانچه قدرت دوباره دست آشوب طلبان بیفتد، به کار افتادن چنین جنگ افزاری در حکم نابودی گانلون سیتی و کل جهان خواهد بود. زندگی دوگانه ی نوا هر روز پیچیده تر می شود؛ او در نقش این سامنیا عضو وفادار عصیانگران است و برای حفظ نظم و امنیت در گاتلون سیتی فعالیت میکند اما در جایگاه نایتمر عضوی مهم از آشوب طلبان است؛ گروهی از اشرار که قصدشان نابودی عصیانگران است. نوا می خواهد انتقامش را از عصیانگرانی بگیرد که در هنگام نیاز به دادش نرسیده بودند. اما افسوس که احساسش به آدرین عضو مهم و همکارش در جمع عصیانگران هر روز عمیق تر می شود.