کتاب پنجه تنتره با پنج فصل که در ایران به نام کلیله و دمنه معروف شده، حدود دویست سال قبل از میلاد مسیح ( ۲۲۰۰ سال پیش) به وسیله ی دانشمند هندی به نام ویشناشرما به زبان سنسکریت نوشته شده است. حدود ۱۴۰۰ سال پیش به دستور انوشیروان به زبان پهلوی ترجمه شد و به ایران آمد انتقال این کتاب به ایران داستان طولانی و پرماجرایی دارد حدود صد سال بعد، از زبان پهلوی به زبان عربی و چهارصد سال بعد از آن یعنی در سال های ۵۳۰ تا ۵۴۰ هجری از عربی به فارسی ترجمه شد و با نام کلیله و دمنه انتشاریافت کتاب پنجه تنتره که در عصر خود کتابی سیاسی بوده تاکنون به بیش از پنجاه زبان دنیا ترجمه شده است. در آن از زبان حیوانات به رفتار غلط شاهان اشاره شده و کشورداری و رفتار درست به حاکمان زمان گوشزد شده است.

در نخستین داستان این کتاب قصه میمون و تمساح، می خوانیم: «در کنار رودخانه ای زیبا بر روی درخت انجیری یک میمون زندگی می کرد میمون تنها بود اما دلی شاد داشت و از زندگی اش راضی بود. او از شاخه های درخت بالا و پایین می پرید و از میوه های خوشمزه انجیر می خورد یک روز که میمون روی درخت نشسته بود و به آب رودخانه نگاه می کرد توی آب چیزی تکان خورد و آرام به درخت انجیر نزدیک شد میمون خوب نگاه کرد. بعد روی شاخه پایین پرید و گفت «بگو ببینم تو کی هستی؟ اینجا چه کار می کنی؟» تمساحی سرش را از آب بیرون آورد و به میمون که روی درخت بود نگاه کرد و گفت من تمساح هستم. از جایی دور آمده ام گرسنه هستم و دنبال غذا می گردم.»

الاغ بی مغز، اسکلت شیر راسوی وفادار، موش و مرتاض، اتحاد، مرد ،نمک نشناس موش های آهن خوار الاغ آواز خوان میمون و تمساح کلاغ ها و مار سیاه داوری گربه و دختری که با مار ازدواج کرد، عنوان برخی داستان های این کتاب است.