تسخیر شدگان یکی از چهار یا پنج اثری است که من فراتر از همه ی آثار قرارشان میدهم از بسیاری جهات می توانم ادعا کنم که با آن بار آمدم و از آن تغذیه ی فکری کردم به هر صورت، تقریباً بیست سال تمام در عالم خیال شخصیتهای آن را بر روی صحنه به تصور در آورده ام. این شخصیتها علاوه بر این که در قواره ی شخصیتهای در اما تیکند، رفتاری مناسب توأم با طغیان ها و عکس العمل های سریع و ناراحت کننده دارند. علاوه بر این داستایفسکی در رمانهایش از تکنیک تئاتری بهره میگیرد او از دیالوگ استفاده میکند و فقط گهگاه به مکان و عمل میپردازد. افراد تئاتری ـ چه بازیگر، چه کارگردان چه نویسنده - همیشه در کارهای داستایفسکی میبینند که خود او همه ی پیشنهادهای لازم برای اجرا را داده است. و حالا تسخیر شدگان پس از چندین سال کار و تلاش و استقامت به مرحله ی اجرا بر روی صحنه رسیده است و البته من بر همه ی آنچه نمایش نامه را از این رمان شگفت جدا میکند واقفم من فقط کوشیده ام جریان زیرین کتاب را دنبال کنم و مثل خود کتاب از کمدی طنز آلود به درام و آنگاه به تراژدی برسم

خب اگه تو تعلیمش بدی میتونی روحش رو قلبش رو بزرگ کنی اسم آبرومندی نصیبش میکنی. شاید

ناجی اون بشی - بله، ناجی اون....

اما خودش چی؟... با خودش حرف زدی؟

نگران اون نباش البته این تویی که باید ازش خواهش کنی خواهش کنی که این لطف رو در حقت بکنه می فهمی؟ اما نگران نباش من خودم هم هستم. تازه تو عاشقش هستی ) استپان تروفیموویچ بلند می شود و تلوتلو میخورد تو چته؟

من... من قبول میکنم ،معلومه معلومه که قبول میکنم چون تو دلت میخواد اما هیچ وقت فکرش رو هم نمی کردم که تو قبول کنی که من.....

منظورت چیه؟

اگه به دلیل خیلی مهم به دلیل اضطراری در کار نبود. هیچ وقت فکر نمیکردم تو حاضر باشی ببینی که من ازدواج کنم.... ازدواج کنم با یک زن دیگه.