نیکیتا خروشچف در ١٩٦٤ ناگهان از کار برکنار و مجبور به اقامت در مجتمعی از خانه های روستایی متعلق به حکومت شد. برای کسی که قریب به ده سال بر اتحاد شوروی حکومت کرده بود، ایفای نقش مستمری بگیری خاموش کار راحتی نبود. یکی از قلیل چیزهایی که برای او مانده بود و از این تلخی می کاست آزادی در بازگویی یادداشت هایش بود. او مصمم بود نسل های آینده، مردم کشور و اعضای حزب را بر آن دارد تا بر او به چشمی بهتر از رفقای سابقی بنگرند که او را از کار برکنار کرده اند. خروشچف به اذعان خود با نگارش خاطراتش می خواست نقشی در تاریخ برعهده بگیرد. پس دیده ها و شنیده هایش را با توجه به حضور طولانی مدت در بطن رویدادها و ارتباط با بزرگان شوروی و نیز رهبران دنیای سرمایه داری نقل کرده است. خروشچف و خانواده اش علاقه مند بودند که خاطراتش در اتحاد شوروی و به زبان روسی نشر شود؛ اما می دانستند که چنین چیزی در شرایط و اوضاع حاکم بر کشور امر ناممکنی است. او و دستیارانش بیم داشتند از اینکه اگر این خاطرات به غرب نرسد و پیش از مرگش به چاپ نرسد، دیگر هرگز امکان چاپ و نشر نخواهد یافت و پس از مرگش بنا بر شیوه ی مرسوم اتحاد شوروی ضبط خواهد شد و آنچه او ضبط کرده در بایگانی حزب خواهد پوسید و هرگز جزء تاریخ جهان نخواهد شد. اما خروشچف زرنگ تر و مغرور تر از آن بود که چنین سرنوشتی را بپذیرد. احساس می کرد تا زنده است، به هرحال قدرتی دارد. ضبط این خاطرات برای او صورت نوعی علت وجودی به خود گرفت و به مایه ی مهم مقاومت او در برابر پیری و ناتوانی ای بدل شد که در رسیده بود.
در حال حاضر مطلبی درباره نیکیتا سرگیویچ خروشچف
در دسترس نمیباشد. همکاران ما در بخش
محتوا،
به
مرور،
نویسندگان را بررسی و مطلبی از آنها را در این بخش قرار خواهند داد. با توجه
به
تعداد
بسیار
زیاد
نویسندگان این سایت، درج اطلاعات تکمیلی، نقد و بررسی تمامی آنها، کاری
زمانبر
خواهد
بود؛
لذا
در
صورتی که کاربران سایت برای مطلبی از نویسنده، از طریق صفحه
ارتباط با ما
درخواست دهند، تهیه و درج محتوای برای آن نویسنده در اولویت
قرار
خواهد
گرفت.ضمنا
اگر شما کاربر ارجمندِ سایت ایدهبوک، این نویسنده را می شناسید یا حتی اگر
خود،
نویسنده
هستید
و
تمایل دارید با مطلبی جذاب و مفید، سایرین را به مطالعهی کتاب ترغیب و
دعوت
کنید،
می
توانید
محتوای مورد نظرتان را از صفحه ارتباط با ما
ارسال
نمایید.
ابراهیم یونسی زاده سال ۱۳۰۵ در بانه. یونسی سالها پس از تحصیلات نظامی در دانشکده افسری، لیسانس اقتصاد را از مدرسه عالی اقتصاد اخذ و دکترای همین رشته را در سال ۱۳۵۶ و از دانشگاه سوربن دریافت کرد. یونسی با محمد قاضی و م.ا به آذین در بخش ترجمه شرکت کامساکس همکار بود و این شرکت، شرکتی دانمارکی بود که پروژه راه آهن ایران را دست داشت و آن را ساخت. او در ترجمه کتاب سلیقهی خاص و وسواس گونهای داشت و به هیچ عنوان کتابی را که با سلیقهی او همسو نبود، برای ترجمه در دست نمیگرفت. یونسی به نویسندگان جوانی که قصد دارند به داستاننویسی بپردازند توصیه میکند: اولا باید زیاد کتاب بخوانند و به ویژه از نویسندگان خوب کتاب بخوانند زیرا در صورتی میتوان چیز خوبی نوشت که ذهن از قبل چیز خوبی دریافت کرده باشد.
دیدگاه کاربران
دیدگاه شما
پرسش خود را بپرسید
درباره این محصول سوال دارید؟ پرسش خود را ثبت کنید تا پاسخ بگیرید
تلگرام
واتساپ
کپی لینک