دوک و دوشس روی هم رفته زوج خوشبختی بودند. دعواهایشان شاید با بروز خشم های انفجاری همراه بود اما مانند بسیاری از زوج های بی ثبات موفق مشخصه ی تعارضاتشان استفاده از شوخ طبعی بود که باعث میشد اوضاع مشخصاً مثبت بماند. آنها میدانستند چگونه وضعیت را اصلاح کنند و مرتبط نمانند. مدت های طولانی به این کار ادامه دادند و سطوح بالایی از رضایت زناشویی را در پیگیری های ما گزارش کردند. 
زوج های بی ثبات زندگی خوبی دارند؛ اما هنگام تعارض، در معرض خطر آنچه ما به آن می گوییم «مسابقه ی تسلیحاتی ریچاردسون» هستند. لوئیس فرای ریچاردسون ریاضی دانی بود که الگوی افزایش نیروهای رزمی را پیش از جنگ جهانی اول ترسیم کرد (۲) به طور خلاصه این پدیده ای است که در آن دو کشور آمادگی جنگی خود را در واکنش به این فرض افزایش می دهند که طرف مقابل در حال افزایش آمادگی خود برای جنگ است. این پدیده به افزایش تصاعدی ستیزه جویی می انجامد. زوج های بی ثباتی که شوخ طبعی و مثبت نگری خود را از دست می دهند و منفی نگری و پرخاشگری شان شدت می یابد، ممکن است نهایتاً گرفتار مناسبات «مسابقه ی تسلیحاتی بشوند اینجا دیگر شاهد فریاد و جیغ و طغیان هیجانی یک یا هر دو طرف خواهید بود. بعداً زوج های بی ثبات این دعوا را خارج از کنترل» توصیف میکنند درست است که سلاح ها» میان دو فردی که در رابطه هستند مجازی اند؛ اما تشدید تصاعدی نبرد واقعی است و آسیبهایی حقیقی در پی دارد.