کتاب سقراط نشر نودا

سافو: کی گفته شاعر بودن یه رسالته؟ سقراط: مگه نیست؟ سافو: مگه هست؟ سقراط: اگه نیست، پس چرا شعر می گی؟ سافو: چون دوست دارم. سقراط: چی رو دوست داری؟ شعر گفتن رو، خودت رو، یا کسانی که براشون شعر می گی تا بشنوند و لذت ببرند؟ سافو: نمی دونم. سقراط: وقتی سافو نمی دونه، پس کی می دونه؟ سافو: کی گفته من باید همه چیز رو بدونم؟ من که خدا نیستم. سقراط: عجب! سافو: از چی؟ سقراط: می گی خدا نیستی، اما شاعری! سافو: مگه خدا شاعره؟ سقراط: به نظر تو نیست؟ سافو: به نظر تو هست؟ سقراط: اگه نیست، پس چرا این دنیا این قدر زیباست؛ و از اون زیباتر، انسانه؟ کی تا حالا تونسته شعری به زیباییِ انسان بگه؟ سافو: پس جناب سقراط اعتقاد دارند که همه ی انسان ها زیبا هستند؟ سقراط: من گفتم انسان، نگفتم انسان ها. سافو: بله درسته؛ می شه بگی الان اینجا چی کار می کنی جنابِ انسان؟ سقراط: خودت این جا چه کار می کنی؟ سافو: شد یک بار سؤال رو با سؤال جواب ندی؟ سقراط: این هم یه جور رسالته دیگه. سافو: من… در جمعِ دوستانم هستم. سقراط: می شناسمشون؟ سافو: با تعدادی از اون ها ملاقات هم داشتی. سقراط: جدی؟ سافو: اِهم… سقراط: مثلاً این عالی جناب کی باشن؟ سافو: تالس. سقراط: جان؟! سافو: تالس…اولین فیلسوفِ یونانی که می گفت همه چیز در نهایت از آب به وجود اومده. سقراط: این مهم نیست، مهم این بود که گفت: خودت رو بشناس! سافو: فیثاغورث… که اعتقاد داشت… سقراط: هستی از اعداد ریاضی تشکیل شده… سافو: آناکسیماندروس… هراکلیتوس… دموکریتوس… سقراط: دموکریتوس؟ سافو: بله. سقراط: هنوز هم اعتقاده داره که جهان از اتم ها تشکیل شده؟ سافو: هنوز هم! آناکساگوراس… سقراط: وای… باورم نمی شه! (به تندیس آناکساگوراس) آناکساگوراس، آتن به تو مدیونه! سافو: آخه خنده دار نیست که یکی بگه خورشید، یه سنگ بزرگ خیلی داغه و ماه از خاک تشکیل شده؟ سقراط: خنده دار اینه که به خاطر افکارش متهم شد به کفرگویی… پیرمرد چاره ای نداشت جز این که از آتن فرار کنه. همیشه می گفت سقراط، فلسفه هم جدیه، هم خطرناک.