اثری کم نظیر و ارزشمند که بیشتر به احوالات و ارتباط میان شمس و مولوی معطوف شده است، داستان در دو زمان به شکل موازی و از زاویه دید و زبان شخصیت های گوناگون روایت می شود. بخشی از رمان در سال 2008 در بوستون آمریکا و بخشی دیگر در قرن هفتم و در قونیه جریان دارد؛ الا زنی امریکاییست با روابط خانوادگی نه چندان خوب که داستانش و چگونگی تغییر زاویه دیدش همزمان با داستان شمس تبریزی شکل می گیرد و جریان پیدا می کند. این کتاب ارزش عشق و تاثیر آن بر دنیا را آشکار می کند.
گزیده ای از کتاب اگر کسی هر رمضان را تنها با نام خدا سپری کند هر عید را گوسفندی یا بزی را برای کفاره یا دیه ی گناهانش قربانی کند اگر همه ی زندگیش در حال کوشیدن در زیارت مکه باشد و هر روز ساعت ها روی زانو عبادت کند ولی در قلبش اتاقی برای عشق نداشته باشد، این همه دردسر برای چیست؟ ایمان تنها یک کلمه  است. اگر عشق در آن جایی نداشته باشد، هیچ احساسی را به معنای واقعیش نخواهی چشید. آیا تو می اندیشی خداوند در مکه یا مدینه اقامت دارد؟ و آیا در مسجدهای محلی هرکجا؟ آنها چگونه تصور می کنند که می توانند خداوند را در فضایی محدود بیابند در صورتی که او به طور سرباز گفته است: نه در بهشت و نه در زمین جای ندارم اما قلب دوست دار و معتقد من محل سکونت من است.