عبدالرفیع حقیقت

عبدالرفیع حقیقت، که با نام ادبی «رفیع» نیز شناخته می‌شود، نویسنده، تاریخ‌پژوه، شاعر و پژوهشگر ایرانی است. او در ۸ مرداد ۱۳۱۳ در سمنان به دنیا آمد و بخش زیادی از زندگی خود را به مطالعه و پژوهش دربارهٔ تاریخ، فرهنگ، ادبیات، علوم و عرفان ایران اختصاص داد.

حقیقت پس از پایان تحصیلات ابتدایی و متوسطه در سمنان، مدتی نزد علامه محمدصالح حائری مازندرانی به فراگیری علوم قدیمه و علم رجال پرداخت. او همچنین در رشتهٔ مدیریت تحصیل کرد و دوره‌های تخصصی تاریخ را در دانشگاه تهران گذراند. در سال ۱۳۷۰ نیز از دانشگاه UCLA در آمریکا لوح افتخاری تاریخ دریافت کرد.

او در کنار پژوهش و نویسندگی، در زمینهٔ مطبوعات نیز فعالیت داشت. از جمله با مجلهٔ گوهر همکاری کرد و چند سال سردبیر مجلهٔ ارمغان بود. همچنین در سازمان‌های مختلف دولتی و فرهنگی فعالیت داشته است.

آثار

عبدالرفیع حقیقت آثار فراوانی نوشته و پژوهش کرده است. از کتاب‌های شناخته‌شدهٔ او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تاریخ نهضت‌های ملی ایران
تاریخ نهضت‌های فکری ایرانیان
تاریخ علوم و فلسفه ایرانی
جنبش شعوبیان
دانشمندان ایرانی
وزیران ایرانی؛ از بزرگمهر تا امیرکبیر
سلطان‌العارفین بایزید بسطامی
تاریخ قومس
نگین سخن
تاریخ هنرهای ملی و هنرمندان ایرانی

یکی از آثار مهم او «تاریخ علوم و فلسفه ایرانی؛ از جاماسب حکیم تا حکیم سبزواری» است که در سال ۱۳۷۲ توسط انتشارات کومش منتشر شده و در چاپ نخست ۸۸۷ صفحه داشته است.

همچنین مجموعهٔ «نگین سخن» به گردآوری و معرفی آثار منظوم ادبیات فارسی اختصاص دارد و در چندین جلد منتشر شده است.