حمایت کننده باشید یکی از ارزش های مهم درمان فردی، تجربه ی دریافت حمایت مثبت است. پرسش: «وقتی بیماران سال ها بعد به گذشته می نگرند، از تجربه ی درمان چه چیز را به خاطر می آورند؟» پاسخ: «نه بینش و نه تعبیر و تفسیرهای درمانگر را. تنها گفته های حمایت کننده ی درمانگر است که در خاطر می ماند.» من مرتباً افکار و احساسات مثبتم را درباره ی بیماران به زبان می آورم. این کار طیف وسیعی از خصوصیات آن ها را شامل می شود، از جمله مهارت های اجتماعی، کنجکاوی روشنفکرانه، ملایمت، وفاداری به دوستان، فصاحت، جرئت رویارویی با دیوهای درونی، میل به تغییر، تمایل به خودافشاگری، عشق لطیف به فرزندان، تعهد به شکستن دور باطل سوءرفتار و تصمیم به نسپردن «سیب زمینی داغ» به نسل بعد. خسیس نباشید. دلیلی برای خست وجود ندارد؛ برعکس، دلایل زیادی برای بیان این مشاهدات و احساسات مثبت تان موجود است؛ ولی مراقب تعریف های پوچ و توخالی باشید: حمایت شما باید به اندازه ی بازخوردها و تعبیر و تفسیرهایتان قاطع باشد. اقتدار عظیم درمانگر را به خاطر بسپارید: اقتداری که حاصل ورود به حریم خصوصی ترین وقایع زندگی، افکار و تخیلات بیمار است. پذیرش و حمایت از سوی کسی که شما را این گونه از نزدیک می شناسد، بسیار تأییدکننده است. وقتی بیماران گام درمانی مهم و جسورانه ای بر می دارند، از آن تعریف کنید. اگر چنان مجذوب درمان شده باشم که از تمام شدن وقت متأسف شوم، به بیمار می گویم از اینکه مجبورم جلسه را ختم کنم، بیزارم و یک اعتراف: این موضوع را به صورت غیرکلامی اثبات می کنم و در افزودن چند دقیقه به وقت ملاقات تردید به خود راه نمی دهم – بالاخره هر درمانگری برای خود، پستویی پنهانی حاوی خطاهای کوچک دارد! بیشتر اوقات، درمانگر تنها شنونده و بیننده ی نمایش های بزرگ و دلاوری هاست. این امتیاز، واکنشی نسبت به بازیگر را می طلبد. هر چند ممکن است بیماران رازداران دیگری هم داشته باشند، هیچ چیز به پای درک فراگیر درمانگر از لحظات خطیر نمایش نمی رسد. برای مثال، سال ها پیش، بیماری به نام مایکل که نویسنده بود، به من اطلاع داد که مدت کوتاهی است صندوق پستی مخفی اش را مسدود کرده است. این صندوق سال ها راهی بود برای برقراری روابط طولانی نامشروع خارج از ازدواج. پس مسدود کردن این صندوق، عملی خطیر به شمار می آمد و من وظیفه ی خود دانستم از شجاعت فراوان او در این اقدام تقدیر کنم و به او خاطرنشان کردم احترام زیادی برای این کار او قائلم و او را تحسین می کنم. تا چند ماه بعد، او همچنان با تصاویر تکرار شونده ی آخرین معشوقه اش و اشتیاق فراوان به او شکنجه می شد. من حمایتش کردم. – می دانی مایکل، احساس و اشتیاق از نوعی که تو تجربه کرده ای، به سرعت نابود نمی شود. البته که بارها آرزوی آن را خواهی کرد. این اجتناب ناپذیر است؛ بخشی از انسان بودن توست. – منظورت این است که بخشی از ضعف من است. کاش از فولاد بودم و آن زن را به راحتی کنار می گذاشتم. – ما برای آن مردان فولادی نام مخصوصی داریم: آدم ماشینی و خدا را شکر که تو آدم ماشینی نیستی. من بارها از حساسیت و خلاقیت تو سخن گفته ام، این ها گرانبهاترین سرمایه های توست. به خاطر آن هاست که نوشته های تو تا این حد تأثیرگذار است و دیگران این گونه مجذوبت می شوند؛ ولی این ویژگی ها، روی تاریکی نیز دارد: تشویش؛ نمی گذارد تو در چنین شرایطی با متانت و آرامش زندگی کنی.