کتاب دین های ایران باستان

دهمین شماره از این مجموعه به معرفی ادیان پیش و پس از زرتشت اختصاص یافته که از آن جمله است: آیین زروانی، کیش مانوی، آیین مزدک، و مهرپرستی. در بخشی از کتاب، نگارنده ضمن تبیین اصول اعتقادات و باورهای ایرانیان پیش از زردشت، تصریح می‌کند: "1- ایرانیان باستان، ایزدان و خدایان متعددی را می‌پرستیدند که برخی از آن‌ها تجسم نیروهای طبیعت و برخی دیگر تجسم و تظاهر بنیادهای مجرد اخلاقی بودند. 2- معتقد به نیرویی خاص بودند که آن را اش (راستی) می‌نامیدند و نظم و سامان مشهود در گیتی را از آن می‌دانستند. 3- حیوانات را قربانی می‌کردند. 4- پرستشگاه نداشتند و مراسم قربانی و نیایش را بر فراز بلندی‌ها به جای می‌آوردند. 5- شادی جایگاه ویژه‌ای در زندگی آنان داشت. 6- ایرانیان باستان همانند هندیان باستان، گیاهی موسوم به هوم را گرامی و قابل ستایش می‌پنداشتند و آن را کوبیده، از آمیختن عصاره‌ی آن با شیر، شربتی سکرآور و شادی‌بخش می‌ساختند".