در بازی بی‌نهایت کسب‌وکار، تنها کسانی برای مدتی طولانی دوام می‌آورند که با قوانین نامحدود بازی می‌کنند. آن‌ها کارهایی انجام می‌دهند که قادرشان می‌کند تا نوآورتر، منعطف‌تر و پایدارتر از رقبا باشند. داشتن طرز فکر محدود در یک بازی نامحدود می‌تواند فاجعه‌بار باشد. برای مثال در طی جنگ ویتنام، امریکا تقریبا تمام نبردها را پیروز شد و سربازان بسیار زیادی از دشمنش را نابود کرد، اما همچنان بازنده جنگ بود. معیارهایی که آن‌ها امتیازات و عملکردشان را می‌سنجیدند، در نهایت بی‌ارزش بود. ویتنام شمالی مایل بود هر سختی را تحمل کند و تا هر زمان که لازم باشد بجنگد تا امریکا را وادار به عقب‌نشینی کند. در آن جنگ، ویتنام شمالی، طرز فکر بازی بی‌نهایت داشت. «سایمون سینک» (نويسنده)، با ارائه‌ مثال‌های بسیار گسترده و متنوع، نشان می‌دهد که بازیکنان نامحدود، در هر حوزه‌ای، چطور رقبایشان را خسته و از میدان به‌در می‌کنند و چطور برای مدت‌زمان طولانی در بازی باقی می‌مانند و سازمان‌هایی بسیار قوی می‌سازند، آن‌قدر قوی که از پس هر طوفانی بر بیایند. رهبران بزرگ به طرز ماهرانه‌ای بازی بی‌نهایت را پیش می‌برند و خود را مشغول دستاوردهای کوتاه‌مدت نمی‌کنند.