این مجموعه دربردارنده ی داستان های کوتاه و نوشته های پراکنده ای است از فرانتس کافکا ـ نویسنده ی قرن بیستم در آلمان ـ که به همراه سخنی درباره ی کافکا، سال شمار زندگی و تصاویری از وی فراهم آمده است. برخی از این داستان ها عبارت است از در سرزمین محکومان، یوزفینه ی آوازه خوان، شرح یک نبرد، مسخ، تدارک عروسی در روستا، مسخ، حکم و بازرگان. گفتنی است در آثار کافکا، اشیا و رویدادها به خودی خود، دلهره آور نیستند. آن چه مایه ی وحشت خواننده می شود این است که شخصیت های او در برابر آن ها بی تفاوت می مانند و همان واکنشی را بروز می دهند که در برابر اشیاء و رویدادهای عادی از آن ها دیده می شود. ماجرای "گور زامزا"، از آن رو وحشت انگیز نیست که او یک روز صبح در هیات حشره از خواب بیدار می شود. این که او خود دراین حادثه، چیز شگفت انگیزی نمی بیند، به عبارت دیگر عادی بودن، آن را تا این اندازه هولناک می سازد. در داستان "در سرزمین معصومان"، یک افسر، دستگاه پیچیده ای را به یک مسافر نشان می دهد. دستگاه را به گونه ای طراحی کرده اند که بتوانند به کمک آن، محکومان را به بی رحمانه ترین وجهی اعدام کنند. مسافر نسبت به دستگاه علاقه ای نشان نمی دهد. لحن راوی خالی از هرگونه حساسیتی است و قهرمانان داستان هم هیچ تب وتابی بروز نمی دهند. مثال دیگر داستان "یوزفینه ی آوازه خوان" است. در این داستان نامتعارف که از زبان یک موش روایت می شود، ماجرای مادی موش آوازه خوان به میان می آید که با آواز سوزناک خود، احساسات شنوندگان را تحریک می کند و از همین رو به لحاظ مذهبی، مورد تحسین همگان واقع می شود. در این داستان نیز نویسنده چنان لحنی به کار می برد که گویی شنیدن داستان از زبان موش ها کار هرروزه ی خوانندگان اوست.