منطقه خاورمیانه از دیرباز شاهد تغییر و تحولات شگرف و سرنوشت ساز و تأثیر گذار در جوانب متعددی از جمله سیاسی، اجتماعی، اقتصادی فرهنگی و.... بوده است و کشور عراق نیز به عنوان سرزمینی کهن با تمدنی چند هزار ساله و کشوری که در قلب خاورمیانه با موقعیت ژئوپلیتیک و استراتژیک حساس و منحصر به فرد قرار گرفته از این قاعده مستثنا نیست. از این رو این کشور میدانگاه رویدادها و اتفاقات بسیاری به ویژه در دوره معاصر و به خصوص از زمان وقوع توافق نامه سایکس - پیکو در سال ۱۹۱۶م و در اثر آن فروپاشی و تقسیم امپراطوری پیرو فرتوت عثمانی به سرزمینهایی کوچک تر بوده و همچنان نیز هست. پس از جنگ جهانی اول و شکست امپراطوری عثمانی و قرار گرفتن این بخش از امپراطوری عثمانی - سرزمین عراق - به قیمومیت متفقین همچون سایر متصرفات آنها در سال ۱۹۲۰م کشور عراق تشکیل شد. یک سال بعد از تشکیل کشور عراق فیصل اول با حمایت بریتانیا و با رأی گیری عمومی به پادشاهی عراق انتخاب شد. در سال ۱۹۳۲م قیمومیت انگلستان به پایان رسید و این کشور رسما به استقلال دست یافت

صدام حسین وارد شد و پشت تریبون کوچک ایستاد، کت و شلواری به رنگ آبی تیره (نیلی) که با خط های قرمز خیلی کم رنگ راه راه شده بود به تن داشت. چهره ای کبود رنگ و متمایل به سیاه روشن داشت، چشمانش کاملاً باز و برافروخته بود گویی جرقه ی آتش از آن ها به بیرون پرتاب می شد. به سالن نگاه کرد، چشم هایش را بر همه چیز و همه کس که در سالن بود چرخاند تا اینکه در آخر روبه روی من قرار گرفت، چشمانش را با حالتی از خشم باز کرد و در صورتم فریاد کشید: «تو دکتر طالب بغدادی هستی؟» گفتم: «بله.» دوباره فریاد زد: «بنشین.» نشستم، او هم نشست، بقیه ی حاضران هم نشستند، سپس رو به سوی من کرد و با همان لحن فریاد زد: «بلند شو!» بعد از اینکه بلند شدم، دوباره فریاد زد: «نام ثلاثی و نام خانوادگی ات را بگو.» بعد از آنکه گفتم پرسید: «آیا تو یک شخص سیاسی هستی؟» جواب دادم: «نه.» گفت: «دروغ می گویی.» دوباره پرسید: «کمونیست هستی؟» گفتم: «نه.» گفت: «دروغ می گویی.» بعد از آن دوباره پرسید: «مارکسیست هستی؟» پیش از آنکه به سؤالش پاسخ دهم، کلمات همسرم را به یاد آوردم که در گوش هایم طنین می انداخت: «فقط شرافتت!» در همان لحظه، موضعی اتخاذ کردم که شرافتم را حفظ کند و تصمیم گرفتم مرگ با عزت و کرامت را انتخاب کنم و برای دانشجویانم الگویی شایسته ی اقتدا باشم. جواب دادم: «بدون شک مارکسیسم مفهومی گسترده دارد و کاش می توانستم تمام جوانب آن را دریابم تا جواب شما را بله بدهم.»

حکایت این کتاب روایتگر رویدادهای سالهایی خفقان را و سرشار از رعب و هراس است که حزب بعث و در رأس آن صدام حسین در این مرحله جهت بسط قدرت و حاکمیت مطلق خود بر تمام ارکان و نهادهای دولت چیره و متسلط شده بود حکایتی است که نمایانگر برخورد وحشیانه و فاشیستی حزب بعث با نهادهای آموزشی و اکادمیک که قربانی آن دکتر طالب بغدادی راوی آن بوده است. قضیه این حکایت که بعدها در رسانه ها و مطبوعات وقت تحت عنوان هر کس تولید نکند نباید بخورد شناخته شد، یک قضیه کاملا علمی و دانشگاهی بود که به هیچ عنوان از کار و فعالیت دانشگاهی و علمی فراتر نمی رفت اما دستگاه نظام حاکم این مسأله را در چهارچوب مسائل امنیتی و سیاسی قرار داد و بغدادی را به بهانه زیر سؤال بردن شعارهای حکومتی و تشویش اذهان عمومی قربانی این موضوع کرد تا پاکسازی و اخراج تعداد بسیاری از اساتید و دانشمندان متخصص را از دانشگاه بغداد توجیه کند و این دانشگاه را به مقری برای عناصر حزبی غیر متخصص که فعالیتشان در بعثی سازی خلاصه میشد تبدیل کند.